Ο Σπύρος, οι Ντομάτες και τα Αυτοκίνητα

Ο Σπύρος, οι Ντομάτες και τα Αυτοκίνητα

Απόσπασμα από το μυστικό πέρασμα

Βόρειος Ήπειρος –Πογώνι -1980

Η Κατερίνα περίμενε με αγωνία τον ερχομό του Σπύρου.20121109_10 Έμπαινε, έβγαινε από τη πόρτα της κουζίνας και όλο κοίταζε στο βάθος του χωμάτινου δρόμου μήπως και φανεί κονιορτός από το κάρο που θα έφερνε το Σπύρο στο χωριό. Περίμενε τις ντομάτες από το Κάστρο. Αύριο θα μαγείρευε φρέσκες ντομάτες με αβγά που θα ‘ρχόταν ο πατέρας της από τα βοσκοτόπια. Ο πατέρας της που Το περισσότερο χρόνο έλλειπε από το σπίτι …ζούσε με τα πρόβατα, μιλούσε με αυτά πονούσε γι’ αυτά.

Κι ο Σπύρος ο αδελφός της είχε φύγει ξημερώματα για το Κάστρο με το γκαζοζέν, ένα μικρό φορτηγάκι που είχε ο άντρας της θείας του ο Σεζάρι αλβανός πλούσιος γαμπρός από τα Τίρανα. Είχε έρθει στο χωριό να φέρει κατι φάρμακα στη μπάμπω (μαμα)των παιδιών και επί τη ευκαιρία πήρε το Σπύρο για να ψωνίσει τις ντομάτες από το Κάστρο. Τέσσερεις  ώρες μακριά με το γκαζοζέν στο γεμάτο λακούβες και πέτρες χωμάτινο δρόμο της διαδρομής. Καλός ο Σεζάρι αγαπούσε τα ανίψια του και τη μπάμπο τους τη Μαρία την ελληνίδα τη γυναίκα του αδελφού του του Σωκράτη. Ο Σωκράτης και ο Σεζάρι γεννήθηκαν στα Τίρανα και μεγάλωσαν χωρίς μίσος για τους έλληνες όπως κάποιοι άλλοι γιατί ο πατέρας τους ήταν έλληνας αλλά κρυφός…κρυφός για να προστατέψει τα παιδιά του και την αγαπημένη του γυναικούλα, τη Νικολέτα ιταλοαλβανέζα. Ο Σεζάρι δεν έκανε παιδιά…Ο Σωκράτης έκανε δύο τη Κατερίνα το 67 και μετά από τρία χρόνια το Σπύρο.

_Βρε Κατερίνα τι μπαινοβγαίνεις συνέχεια κάθησε επιτέλους ήσυχη, ούτε ετοιμόγεννη να ήσουνα

_άσεμε μπάμπω άρχισε να νυχτώνει και ο Σπύρος ακόμα δεν φάνηκε. Θάρθει με το κάρο ή με τα πόδια. Δεν θάρθει με το θείο …γι αυτό ανησυχώ.

_δηλαδή ανησυχείς εσύ περισσότερο από μένα: είναι δυνατόν: απλώς ξέρω ότι είναι καλά και έρχεται …στο δρόμο είναι τον βλέπω τον νοιώθω κοντοζυγώνει.

Δεν πρόλαβε η μπάμπο να τελειώσει τη φράση της και ακουστηκαν τα βήματα του σπύρου που έφτανε περπατώντας πάνω από οκτώ ώρες κόβοντας δρόμο από μονοπάτια και λόφους για να λιγοστέψει την απόσταση.

Όμως δεν πρόλαβε να πιει ούτε νερό και τον άρχισε η Κατερίνα στο βρισίδι. Τσίριζε με τις φωνές της και χτυπιόταν γιατί μέσα στο καλάθι που κρατούσε ο Σπύρος βρήκε μόνο μία ντομάτα. Τις είχε φάει όλες στο δρόμο…μικρό παιδί ήταν 10 χρονών παρασύρθηκε, έφαγε μία να ξεδιψάσει, του άρεσε, έφαγε δεύτερη, είχε και πολύ καιρό να φάει ντομάτες, έφαγε Τρίτη, τέταρτη …ε δεν ήταν και πολλές και τελικά έφερε μόνον μία.

Η Κατερίνα μετά τις φωνές έβαλε τα κλάματα. Τι θα μαγείρευε το πρωί στο πατέρα της. Φαντάσου ολόκληρο χωριό και να μην έχει ντομάτες.

_στάσου περίμενε μη κλαις σταμάτα.

Η μπάμπω φόρεσε το μαντήλι της και όρμησε στη γειτονιά χωρίς φωνές, κάπου πήγε και σε πέντε λεπτά γύρισε και κρατούσε έξι ολόφρεσκες μεγάλες ντομάτες. Έτσι ησύχασε η Κατερίνα αλλά και ο Σπύρος. Όμως μέχρι και σήμερα η Κατερίνα δεν το έχει χωνέψει το χουνέρι που της έκανε και σε κάθε συνάντησή τους του το αναφέρει πάντα και τον πειράζει……………

………….Ο Σπύρος κάθησε σε μια γωνιά και έβγαλε ένα αυτοκινητάκι από τη τσέπη του και άρχισε να παίζει με αυτό …. Θα μπορούσε να παίζει ώρες ατέλειωτες, να το τσουλάει πάνω στο πάτωμα ..στο τραπέζι ..στο χαλάκι μπροστά από το τζάκι..ακόμα και πάνω στους ώμους της Κατερίνας περνώντας το από τον αριστερό της ώμο στο δεξιό αγγίζοντας το λαιμό της ή τη πλάτη της με τις μικρές ροδίτσες που την έκαναν να γαργαλιέται ..να γελάει και να φωνάζει στο Σπύρο να την αφίσει ήσυχη…

Πριν από τρία χρόνια είδε για πρώτη φορά αυτοκίνητο ο Σπύρος. Είχε πάει με κάποιον κρατικό υπάλληλο τον Μουσταφά ,στα σύνορα, περπάτησαν κανα δυό ώρες μακρυά από το χωριό με τα πόδια και φτάσανε στή συνοριακή γραμμή σε μια αφύλακτη ορεινή περιοχή των συνόρων…μόνον διάφοροι περίπολοι από στρατιώτες έλληνες από την ελληνική πλευρά και αλβανούς από τα βορειοηπειρώτικα εδάφη περνούσαν ανά τακτά χρονικά διαστήματα και έλεγχαν τη περιοχή. Ο Μουσταφά είχε πάρει στο Σπύρο μαζί του για να του δείξει κάτι…θα δεις του έλεγε καθόσο προχωρούσαν στο δρόμο. Μάταια ο Σπύρος προσπαθούσε να εκμαιεύσει από το Μουσταφά τι ακριβώς θα του έδειχνε…φτάνοντας στα σύνορα υπήρχαν συρμάτινα φράγματα για να μη μπορεί να περνάει κανείς από τη μια ή την άλλη μεριά. Ήταν ακόμα την εποχή που τα σύνορα ήταν κλειστά και οι νόμοι στην αλβανία ήταν αυστηροί γι όποιον τολμούσε να πλησιάσει στα μέρη αυτά…πόσο μάλλον να διανοηθεί να προσπαθήσει να περάσει απέναντι. Ηταν Αύγουστος 15 της Παναγίας εκείνη τη μέρα, γιόρταζε η μπάμπο και ο Σπύρος είχε και την αγωνία να γυρίσει γρήγορα στο σπίτι για να φάει με τους δικούς του στο γιορτινό τραπέζι…

Παρόλο που ήταν στα σύνορα δεν φοβόταν ο Σπύρος γιατί ήταν με τον Μουσταφά…κρατικό υπάλληλο, ρουφιάνο τον λέγανε όλοι …παρακολουθούσε τους πάντες στα χωριά …που πήγαιναν, τι έλεγαν….έτσι ήταν εκείνα τα χρόνια….τον λέγανε και κατάσκοπο γιατί είχε το ελεύθερο να μπαινοβγαίνει στην Ελλάδα όποτε χρειαζόταν για να συλλέξει πληροφορίες ποιος ξέρει τι….

_έλα από δω..Σπύρο..έχει ένα μυστικό πέρασμα που το ξέρω μόνον εγώ…

Και πράγματι λίγο πέρα από ένα μικρό ξέφωτο από τη βλάστηση του βουνού ήταν μια μεγάλη κρανιά και πίσω από αυτή θάμνοι πυκνοί και αναμεσάτους δεν υπήρχαν σύρματα….ήταν κομμένα….

Περάσανε με δυσκολία ανεβήκανε το καταπράσινο λόφο και έκατσαν στη κορφή με θέα τη Πογωνιανή ένα ελληνικό χωριό που εκείνη τη μέρα είχε πανυγήρι. Γιόρταζε η Παναγιά η εκκλησία και πλήθος από πιστούς ερχόντουσαν να προσκηνήσουν την εικόνα της. Ο Σπύρος έμεινε άφωνος…Η εκκλησία ήταν σε ένα ύψωμα με φαρδύ δρόμο και πλατεία από άσφαλτο…λεία μαύρη άσφαλτο που δεν είχε ξαναδεί τέτοιο δρόμο ποτέ μέχρι τα οκτώ του χρόνια.

_Πως είναι έτσι ο δρόμος μαύρος:

_άσφαλτος, ασφαλτοστρωμένος….έτσι τους φτιάχνουν απεδώ τους δρόμους …έχει και στα Τίρανα άσφαλτο….καλά δεν σέχει πάει η μπάμπο σου στα Τίρανα: δεν έχεις ξαναδεί άσφαλτο:

_και τι είναι αυτά τα κόκκινα τα άσπρα και μπλε που φωνάζουν και ανεβαίνουν το δρόμο:

_αυτά είναι τα αυτοκίνητα…αυτά ήθελα να σου δείξω.

_και τι είναι τα αυτοκίνητα:

_οι έλληνες πάνε βόλτα με αυτά και κάνουνε και τις δουλειές τους ,,,κουβαλάνε πράγματα, όπως εμείς έχουμε τα άλογα τα κάρα και τα γαϊδούρια…μόνο που αυτά τσουλάνε με μηχανές, τρώνε βενζίνη και τρέχουν και γίνονται καπνός…για ε !…για ε !πως τρέχει αυτό το μαύρο που πάει κατω….!

Χάζεψε ο Σπύρος …όλα αυτά ήταν μακριά….κάποια στιγμή βούρκωσαν τα ορθάνοιχτα μάτια του από το να κοιτάζει συνέχεια πέρα στο κάτω μέρος του λόφου, ζαλίστηκε με το θόρυβο που έκαναν τα αυτοκίνητα…βζιν, βζιν, βζιν,…ένοιωσε ναυτία…και πάνω που ένοιωθε να λιποθυμά χτύπησε η καμπάνα της εκκλησιάς ….για τη λειτουργιά.

_Πάμε Σπύρο….πάμε πριν περάσει η περίπολος….σου υπόσχομαι ότι όταν θα πάω στην ελλάδα θα σου φέρω ένα αυτοκινητάκι, παιχνίδι…μικρό τόσο…να το έχεις δικό σου και να κάνεις τις δικές σου βόλτες….

_καλά έχει και παιχνίδια αυτοκίνητα…έτσι από σίδερο:

_ναι από σίδερο…χρωματιστά τόσα δα μικρά.

Φεύγοντας για το χωριό στα μάτια του Σπύρου φωτογραφήθηκαν, τα αυτοκίνητα, η άσφαλτος, η κορυφή του λόφου τα σύρματα και η κράνια …το σημάδι του κρυφού περάσματος. Έκοψε λίγα κράνια από το δένδρο έδωσε και στο Μουσταφά να τσιμπολογάει στο δρόμο της επιστροφής. Κάποια στιγμή θημύθηκε πως δεν έκανε το σταυρό του όταν είδε την εκκλησιά….όπως είχε μάθει από τη μπάμπο…σταυροκοπήθηκε….και ο μουσταφά έβαλε τα γέλια……

…………………………………………………………………….

_Σήκω Σπύρο σήκω και πήγαινε να κοιμηθείς στο κρεββάτι σου.

_καλά μπάμπο…παω …καληνύχτα…

_καληνύχτα αγόρι μου…

Ο Σπύρος πήρε το σιδερένιο αυτοκινητάκι του με λαχτάρα στα χέρια του και ξάπλωσε στο κρεββάτι του να κοιμηθεί και να ονειρευτεί το μυστικό πέρασμα. Όμως σε λίγο μόλις ο ύπνος βάρυνε τα βλέφαρά του και τόνειρο άγγιξε τη ψυχή του, πετάχτηκε από τρόμο σταυροκοπήθηκε και πήγε και χώθηκε στο κρεββάτι της μπάμπως….εκείνη τη νύχτα κοιμήθηκε με ορθάνοιχτα τα μάτια στο σκοτάδι…..γιατί πηγαίνοντας μες τόνειρο για το μυστικό  πέρασμα …ήταν μόνος του …δεν είχε το ρουφιάνο το Μουσταφά κοντά του…..και ήταν μόλις 10 χρονών παιδί.

Advertisements

One thought on “Ο Σπύρος, οι Ντομάτες και τα Αυτοκίνητα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s