Μια μικρή πολύχρωμη μπάλα

Νύχτα χωρίς φεγγάρι, σκοτεινή

Ο δρόμος μακρύς και τα δέντρα ψηλά με τα κλαδιά και τα φύλλα να σκιάζουν μυστήρια στο αχνό φως της πόλης απλώνοντας το φόβο σε κάθε σου βήμα.

Απέραντη ησυχία, τα πουλιά κουρνιάσαν από νωρις και τώρα κοιμούνται.

Μια αντρική φιγούρα με καπαρντίνα από παλιά ταινία τρόμου και ένα καπέλο κατεβασμένο χαμηλά, περνούν στο απέναντι πεζοδρόμιο.δρόμος σκοτεινό λιθόστρωτο

Λες και δεν περπατά ο άγνωστος της νύχτας, λες και κυλάει πάνω στο υγρό από τη πάχνη οδόστρωμα αθόρυβα μυστηριακά ακολουθώντας τις οδηγίες του σκηνοθέτη.

Μια λάμπα του δρόμου σπασμένη μοιράζει περισσότερο σκοτάδι και κάνει τις σκιές να μεγαλώνουν, να φαίνονται σαν παραμυθένιοι γίγαντες.

Κι εσύ μόνη σου βαδίζεις στο σκοτεινό δρόμο της φαντασίας του συγγραφέα μέχρι να φτάσεις στο επόμενο στενό, μέχρι να διαβάσεις την επόμενη σελίδα.

Εκεί ο δρόμος μπορεί να έχει περισσότερο φως, μπορεί να έχει περισσότερο σκοτάδι. Ποιος ξέρει…

Ακούω την ανάσα σου να λιγοστεύει.

Πριν από λίγο μες στο δωμάτιο ήσουν γυναίκα. Γυναίκα, με φωνή και κίνηση, γεμάτη από του έρωτα το πόθο. Ήσουνα η κυρίαρχος των στιγμών. Ζούσαμε το τώρα με επιθυμία και πάθος. Κι εγώ έβλεπα το γυμνό σου κορμί πάνω στην ένταση του έρωτα να γίνεται σιγά σιγά  υγρό σαν το ποτό της ζάλης και να γεμίζει τα ποτήρια μας. Κι ήπιαμε πολύ κι  αργά αργά έσβησαν οι φλόγες που μας είχαν τυλίξει. Οι μαγικές φλόγες.

Μα τώρα ακούω την ανάσα σου να λιγοστεύει. Μαζεύεις το κορμί σου σαν μικρό παιδί, το λιγοστό φως του πορτατιφ, που θέλεις να έχεις αναμένο όταν διαβάζεις, κάνει σκιές στις σελίδες του βιβλίου και τα γράμματα προχωρούν και πηδούν και χορεύουν μπρος στα νυσταγμένα σου μάτια, μαγεύονται και γίνονται παραμύθια που φέρνουν τον ύπνο.anoixto-biblio-orig

Μαζεύεις το κορμί σου πάνω στο κρεβάτι σαν μικρό παιδί.

Κι ακόμη περισσότερο. Γίνεσαι  μια μικρή πολύχρωμη μπάλα.

Φοβάσαι να περπατήσεις μόνη σου κι άλλο μέσα στον άγνωστο μυστηριακό δρόμο του βιβλίου.

Κι εγώ σου παίρνω απαλά το βιβλίο από τα χέρια σου, σβήνω το φως και σε βάζω στην αγκαλιά μου.

Όσο εσύ θα κοιμάσαι, εγώ θα μετρώ τα σκιρτήματα του κορμιού σου από το φόβο που σου άφησε ο συγγραφέας, θα αισθάνομαι την αθώα παιδική ανάσα σου να μου ζεσταίνει το μπράτσο, θα σου χαϊδεύω τα μαλιά και θα σκέφτομαι τις στιγμές που ζούσαμε λίγο πριν μες στις μαγικές φλόγες.

Θα σου λέω πόσο πολύ σ’ αγαπώ. Μα θα στο λέω ψιθυριστά για να μη σε ξυπνήσω και χάσεις τη συνέχεια στο όνειρο που ζεις.

  • Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο 1δρόμος σκοτεινό λιθόστρωτο 2anoixto-biblio-orig
Advertisements

3 thoughts on “Μια μικρή πολύχρωμη μπάλα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s