ΔΥΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΛΕΒΑΝΤΑ

ΔΥΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΛΕΒΑΝΤΑ

(ΑΕΚ PRADA ΚΑΙ ΛΕΒΑΝΤΑ είναι ο τίτλος στη μικρή ιστορία μου)

                                          «Κόκκινη έσταξε σταγόνα σαν από ρόδι στο μαγουλάκι του χλωμού παιδιού. Αίμα ήταν κι έκανε το χρώμα του ζωηρό. Και το παιδί άνοιξε τα μάτια του σαν από όνειρο αργά, ακουμπισμένο στο θρανίο του. Του μίλησε η σταγόνα που ήρθε από ψηλά και του είπε…ζήσε ξανά».A50932D085FB488DF1299174448058D8

Πέρυσι άνοιξα μια τρύπα ακόμα στη δερμάτινη ζώνη μου. Πήγα στο Θρασύβουλο το τσαγκάρη της γειτονιάς. Σπάνιο όνομα ο Θρασύβουλος, ατόφιο χωρίς περικοπές και υποκοριστικά και αλλαγές, σπάνιο και το επάγγελμά του…

Φέτος πήγα δυο φορές. Άλλες δυο τρύπες στη δερμάτινη ζώνη. Αυτή τη φορά την έκοψα και λίγο γιατί περίσσευε αρκετά, βάραινε κι έπεφτε κάτω από τη μπλούζα και φαινόταν κάπως περίεργα…σαν κάτι άλλο… μια  δυο φορές αντιλήφθηκα τα χωρίς σχόλια γεμάτα έκπληξη κι απορία βλέματα κάποιων άγνωστων γυναικών στο σούπερ μάρκετ…Λες νάναι τίποτα συνθηματικό της εποχής αναρωτήθηκα και να μη το ξέρω…. Κοιτάχτηκα…Μπα μια απλή παραίσθηση…Αιστάνθηκα κάπως άβολα…μεγάλη ζώνη βλέπεις…και δερμάτινη.

Αδυνάτισες μου είπε ο Θρασύβουλος στη τελευταια επίσκεψη. Αδυνάτισα…του απάντησα. Έκοψα τις μπύρες, έκοψα τα νυχτερινά φαγοπότια, τις ψησταριές…

Τα πρωινά βλέπω στη τηλεόραση όλες τις εκπομπές που μαγειρεύουν ενώ μασάω φρέσκα δροσερά φύλλα δυόσμου και λεβάντας. Το μεσημέρι αισθάνομαι χορτάτος…με τόσα γκουρμέ έτοιμα πιάτα που έχω δει να φτιάχνονται από διάσημους σεφ ανα τον κόσμο. Έκοψα και το ψωμί. Την ώρα που πεινάω, βαριέμαι να πάω μέχρι το φούρνο. Όλο και κάποιο ξεροκόματο θα βρω, θα το μουλιάσω στο νερό και θα το φάω. Τρώγω σούσι, κι αναζητώ όλη εκείνη την απαλή κρεμώδη γεύση του ωμού σολομού που τον έχει αγγίξει ελαφρά η καυτερή πάστα ουασάμπι… και την ανακαλύπτω  στον ουρανίσκο μου και ξυπνάνε οι σιελογόνοι αδένες μου από το τζιτζερ και πλημμυρίζει το στόμα μου από ηδονή καθώς περνάν τα λόγια των “famous chefs” από το μυαλό μου πια και αργά αργά καταπίνω. Τι να σου πω βρε Θρασύβουλε. Βλέποντας αυτές τις εκπομπές έστω και σε επανάληψη, νοιώθεις να γίνεται το σάλιο σου σαλτσούλα, dressing, με γεύση από γνήσιο ελαιόλαδο, χυμό από φρεσκοστυμμένο ρόδι με μια απαλή απόχρωση που αφήνουν οι δυό σταγόνες ξύδι χρωματισμένες από τη λίγη μουστάρδα και να κατρακυλάει το μισό μέσα σου και να το καταπίνεις με βουλιμία και το άλλο μισό έξω από τα χείλη. Τι απόλαυση να βγάζεις τη γλώσσα σου και να γλύφεις και το άλλο μισό κι η γλώσσα σου να γίνεται κατακκόκινη από το καταπληκτικό χρώμα του ροδιού….Τι νοστιμιά …Πόσο χωρταίνω μ’ όλα αυτά. Υγιεινη διατροφή Θρασύβουλε. Είδες στυλάκι έγινα…

Εκείνη τη στιγμή μπήκε στο τσαγραράδικο με δισταγμό μια κυρία. Ξανθιά, ψηλή, όμορφη, καλοντυμένη…Σαν φωτογραφία μου φάνηκε από παλιό φιγουρίνι μόδας…

Συγνώμη είπε στο Θρασύβουλο επισκευάζετε παπούτσια; … Ναι ναι απάντησε ο Θρασύβουλος αλλαγή σόλες, τακούνια…

Α ωραία …είπε η κυρία και έβγαλε από μια πλαστική σακούλα ένα ζευγάρι αντρικά υποδήματα. Άθελά μου έπεσε η ματιά μου στα παπούτσια αυτά. Ήταν πράντα…σπορ, έμοιαζαν σαν να τα έχει φάει σκύλος….μοντελάκι του 2000….Η σόλα ήταν χαραγμένη σκισμένη σαν λάστιχο από παρατημένη λιμουζίνα, σακαράκα της δεκαετίας του 60…με χαλασμένο το κοντέρ…Χιλιόμετρα…άγνωστα…

Μα!! …Πήγε να πει το αυτονόητο ο Θρασύβουλος, …Ξέρετε δεν…….

Όχι όχι κοιτάξτε τα είναι γερά…κατά τα άλλα είπε η κυρία…μόνον οι σόλες χρειάζονται αλλαγή….

Πήρα τη ζώνη μου χαιρέτησα το Θρασύβουλο κι έφυγα….σκεπτόμενος…σόλες στα prada…

Φτάνοντας στη πόρτα, κοντοστάθηκα, γύρισα και φώναξα.

Αααα…Θρασύβουλε ξέχασα να σου πω….έκοψα και το παγωτό φίλε…. Όταν έπαιζε η ΑΕΚ πάντα μου άρεσε κι έτρωγα παγωτό…Μπορεί να έτρωγα και πάνω από ένα κιλό…ανάλογα από την εξέλιξη του αγώνα…

Τώρα μόνο δυόσμο και λεβάντα φίλε….

Ανηφόριζα την οδό Ελπίδος. Τα παστουρμαλί που έφαγα το πρωί για πρωινό με βάρυναν. Φαίνεται δεν καθάρισα καλά το παστουρμά και άφησα περισσότερο τσιμέντ γύρω από το ψαχνό και τώρα ένοιωθα το στομάχι μου τσιμέντο…Και μου τόλεγε ο σεφ… Ήταν κι η ξαφνική ζέστη….

Θα πάρω ένα παγωτό σκέφτηκα…. Πήγα στο περίπτερο, και διάλεξα ένα όμορφο κατάλευκο παγωτό σ’ ένα μακρόστενο μεγάλο πλαστικό κύπελο. Διάφορα σιρόπια το στόλιζαν εσωτερικά και πάνω πάνω μπόλικη σοκολάτα….φάνταζε παγωμένο μέσα από το διαφανές κύπελο…Θα το φάω στο σπίτι σκέφτηκα….Μα την ώρα που έφευγα κάτω από τη σκιά της τέντας, ένα μικρό κορίτσι με χλωμό πρόσωπο, προσπαθούσε κάτι να μου πει με τη ματιά του. Κατάλαβα. Ουφ είπα…τι το πήρα αυτό το παγωτό… είμαι φουσκωμένος και ξέχασα πως ο οδοντίατρος μου είπε να μη φάω τίποτα παγωμένο…. Το θέλεις εσύ όμορφο κοριτσάκι; Το πήρε με δυσκολία. Το άνοιξε και άρχισε να το τρώει σιγά σιγά με το μικρό πλαστικό κουταλάκι. Τι γλυκειά που είσαι της είπα. Γεια σου…

Έφυγα για το σπίτι. Θυμήθηκα πως δίπλα από το τηλεκοντρόλ πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού είχα αφήσει από χθες λίγα κάστανα φτιαγμένα με κρεμμύδια, κόκκινο κρασί και καρύδια πεκάν… Μα τέτοια εποχή μ’ αυτή τη ζέστη κάστανα; Φαίνεται η εκπομπή ήταν από επανάληψη…Καλύτερα σούσι για σήμερα…

  Όσο με βαστάει κι εμένα στα πόδια μου, ψηλά, «το σούσι», εγώ θα σου δίνω το παγωτό μου….μικρό χλωμό παιδί. Γιατί μόνον από …ψηλά… έρχονται οι σταγόνες και στάζουν…

η  φωτογραφία   είναι από το διαδίκτυο:»google-εικόνες -ολιβερ τουίστ»

Advertisements

9 thoughts on “ΔΥΟΣΜΟΣ ΚΑΙ ΛΕΒΑΝΤΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s