Στη Σαντορίνη

Λευκό πουκάμισο, μπλε παντελόνι

Χρυσά μανικετόκουμπα φορώ

Πήρα χρυσό μες απ΄το χώμα και τα έφτιαξα περίτεχνα και σκαλιστά.

Στην άκρη έγραψα και τα δικά μου… αρχικά.

Ακούω μουσική θεϊκή, με το ρυθμό να ξεπερνά κι αυτό το ρυθμό της ζωής…

Όλοι χορεύουν στο νησί,

κι εγώ, στέκομαι όρθιος προσωρινά, στην άκρη του γκρεμού.

Ξυπόλητος πατώ πάνω στη γη της Σαντορίνης για να αισθάνομαι στα πέλματα των ποδιών μου τους κραδασμούς της, από τα μηνύματα που στέλνει το ηφαίστειο… από χιλιάδες χρόνια πριν.

Τι τυχερός που πίνω το κρασί μου στην άκρη της καλντέρας. Τρίζει το κρύσταλλο με τ’ άγγιγμα του δείκτη, καθώς το περιστρέφω πάνω στου ποτηριού τα χείλη… είμαι στο σημείο που το ρίσκο προσκαλεί το φόβο όπως η ζωή τον άνθρωπο…

Αφήνω τη σκεψη μου να πετάξει μακριά από το σήμερα. Στο χθες…που οι άνθρωποι ζωγράφιζαν στους τοίχους των σπιτιών τους…

Κυνηγημένος σαν Μινωϊτης που μου μίλησε ο καπνός της λάβας και μου είπε… Δεν πρέπει να πεθάνεις  εδώ εσύ…φύγε…

κολυμπώ για τη Κρήτη… άφησα πίσω μου αυλή, μεγάλο σπίτι…

Ξέρω το τέλος μου ποιο θα είναι. Δεν θα προλάβω της Κρήτης τις ακτές ποτέ από κοντά να δω …. Ένα μεγάλο κύμα θα με βοηθήσει να πνιγώ.minoites_photo

Μα πριν η επόμενη μεγάλη έκρηξη να γίνει και πριν πετάξω απ’ τη καλντέρα με το νου, σκάβω μέσα στο χώμα, μια υπόσκαφη μικρή αγκαλιά, έτσι απλά, να κρύψω μέσα της ότι έμαθα μες στη ζωή να φτιάχνω, ότι έχω πάνω μου  πολυτιμότερο…. Τα «μανικετόκουμπά μου» τα χρυσά, τα σκαλιστά… με τ’ αρχικά του αιώνα….

να αφήσω πρέπει, ένα μικρό θησαυρό,

κάτι, γι αυτούς που θα ζήσουν εδώ μετά,

για να φτιάξουν κάτι καλύτερο από μένα…

όταν η στάχτη από το ηφαίστειο, θα σκεπάσει και πάλι τη λάβα… ποιος ξέρει πόσους αιώνες μετά…

Τι τυχερός που ζω στην άκρη της καλντέρας…

Τι τυχερός που πίνω το κρασί και ταξιδεύω σαν Μινωίτης στη θάλασσα. Τι τυχερός που μεταφέρω τη σκέψη μου σε πλοίο με πανιά…μες στην αιώνια ζωή…

Γυρίζω τα μανίκια μου ψηλά και πάω να χορέψω στα Φηρά…

η μουσική που ακούγεται, ταιριάζει απόλυτα με το χορό και το κρασί.

(Η φωτογραφία είναι από το διαδίκτυο: google-εικόνες-μινωίτες)

Advertisements

5 thoughts on “Στη Σαντορίνη

  1. Διαφορετική προσέγγιση.Δεν το περίμενα. Μου άρεσε πολύ.Μαγευτικό και μυστήριο ταξίδι μέσα στο χρόνο.Μπράβο Δημήτρη.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s