Μπαλί

«Μετά τις έντεκα μη πας για μπάνιο στο Μπαλί… Δεν θα υπάρχει θάλασσα. Κι εσύ θα αναρωτιέσαι.. Πού πήγε ένας ολόκληρος ωκεανός;».

«Και ξαφνικά έρχεται ο καιρός που μια παιδική σκέψη γίνεται ταξίδι πραγματικό»Beautiful-Bali-beaches

Έβαφες τα νύχια των ποδιών σου με επιμέλεια, την ώρα που ένα αεροπλάνο  ερχόταν από Σιγκαπούρη και προσγειωνόταν πίσω από τους φοίνικες….

Το πηγούνι σου, ακουμπούσε στο γόνατο, με χάρη

Το χρώμα στο βερνίκι, σαν το κόκκινο τριαντάφυλλο του μαξιλαριού

της πολυθρόνας από πλεκτό γυαλιστερό μπαμπού.

Χυμό από στυμμένα καλάμια, πίναν οι περαστικοί στη γωνιά του δρόμου κάτω απ’ τη σκιά του μεγάλου δέντρου…

Η έντονη μυρωδιά απ’ το «μανό» έφερνε στη μνήμη μου τις παιδικές χειροτεχνίες… έφτιαχνα ένα ιστιοφόρο, κομάτι κομάτι, με κόλλα,βερνίκι και υπομονή. Κάποια στιγμή θα πάρω την αγάπη μου σκεφτόμουνα και θα τη πάω στο Μπαλί…  Στο σινεμά το είχα δει…

Τα χείλη σου, ακόμα πιο κόκκινα… και άβαφα. Και δίπλα σου οι λευκές ορχιδέες.

Ο ανεμιστήρας της οροφής ανεμίζει το αραχνοϋφαντο μακρύ φόρεμά σου. Σαν παραδείσιο πουλί που κουνάει τα φτερά του, στο χρώμα του μάνγκο πάνω στα καταπράσινα φύλλα της θέας του ερωτικού τοπίου…

Η ομορφιά σου ξεχειλίζει το ισόγειο δωμάτιο, την παίρνουν οι ήχοι των δευτερολέπτων του κρεμασμένου ρολογιού για να τη βγάλουν βόλτα στη απέραντη παραλία με τους φοίνικες…

κανένα λεπτό του έρωτα δεν χάνεται με το ασταμάτητο μέτρημα του χρόνου…

Τα παιδιά παίζουν και γελούν καθώς καταλαβαίνουν την αγάπη μας.

Τα λόγια μας ίσως δεν τα καταλαβαίνουν…

Μάταια προσπαθώ να διαβάσω εκείνο το βιβλίο που πήρα από το σπίτι. Δεν μπορώ να ταξιδέψω γι αλλού όταν βρίσκομαι κοντά σου. Δεν μπορώ να πάω πουθενά.

Είμαι καθηλωμένος στην απέναντι πολυθρόνα και παρακολουθώ κάθε σου κίνηση με λεπτομέρεια…

Με ένα χαμόγελο στο πρόσωπό σου… τελείωσα μου είπες… Στεγνώνουν και φύγαμε…

Περπατάς στην αχανή παραλία… Η άμπωτις έχει κλέψει ολόκληρο ωκεανό…. Και τα πόδια σου σκορπούν αντίθεση, σε κάθε σου βήμα, από τα φρεσκοβαμμένα νύχια σου πάνω στο απέραντο χρώμα της νωπής άμμου. Είσαι η κυρίαρχος του νησιού. Κι εγώ σ’ ακολουθώ.

Πού πήγε η θάλασσα; Με ρώτησες με έκπληξη;

Πάμε να τη βρούμε αγάπη μου….Περπατώντας… Και το πρωί θα μας φέρει πίσω η παλίρροια.

Μόνο μαζί σου, μπορώ να ταξιδεύω, ακόμα και στο κλεμμένο από την άμπωτη, βυθό του ωκεανού…Kuta-bali-beach-for-desktop

Δημήτρης Μανουσάκης — Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο.

Advertisements

2 thoughts on “Μπαλί

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s