Λάσπη

««Η Ζωή παίζει στη λάσπη»

13681924

Λάσπη κι αγάπη

Στην αγκαλιά της μάνας

Λάσπη στις ρόδες

Δύσκολοι δρόμοι

Λάσπη στο πόνο

Ζωή και κλάμα

Λάσπη στα χέρια

Σκεπάζω, χτίζω

Λάσπη των λόγων

Βάρος ψυχής, πικρή κακία

Λάσπη του ονείρου

Εφιάλτης, ιδρώτας

Λάσπη στη πέτρα

Και πιάνει ο σπόρος

Λάσπη στη μπάλα

Χαρά και νίκη

Λάσπη του δρόμου

Χάνεται αργά στους υπονόμους

Λάσπη των παιδιών

Χτίζει γεφύρια και όνειρα

Λάσπη στο θάνατο

Στεγνή σαν χώμα

Λάσπη του τάφου

Σφραγίζει αιώνια.

Λάσπη του ποιητή…

Γραμμές σε ολόλευκο χαρτί,  που ξάπλωσαν οι λέξεις και τα πάθη…

Λάσπη στα χείλη

Βιασύνη στου έρωτα τη δύνη, εκεί που ο ποταμός ότι έχει, στη θάλασσα το δίνει.

20090701c

Δημήτρης Μανουσάκης – Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο.

Advertisements

8 thoughts on “Λάσπη

  1. Για άλλη μια φορά με εκπλήσσεις με τις πολλαπλές οπτικές σου, ομολογώ το διάβασα τέσσερις φορές για να συνθέσω όλη την πολυπρισματική εικόνα που όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ πραγματεύεται τον ίδιο τον άνθρωπο. Ξέρεις κάτι; Με εντυπωσιάζει το μυαλό σου, με καθαρές γραμμές και άξονες σε τρισδιάστατη λογική, δίνεις ένα ολοκληρωμένο έργο χωρίς υπερβολές και περιττά στοιχεία. Ίσως αυτό το κείμενο μου αποκάλυψε το πλήρες μεγαλείο σου και μου έμαθε γιατί σε θεωρώ δάσκαλο και μέντορα μου. Μου προκαλεί θαυμασμό όταν ένα κείμενο έχει πολλούς δρόμους για να το προσεγγίσεις και εσύ ως φαίνεται το έχεις κτήμα σου. Λάσπη λοιπόν, και φυσικά το μυαλό μου πάει αμέσως στις Γραφές όπου υποστηρίζουν ότι από αυτό το υλικό πλαστήκαμε, το θεωρώ απλά μαγικό που αυτό προκύπτει τόσο απλά και αβίαστα μέσα από τις οπτικές του κειμένου. Στέκομαι ιδιαίτερα στο «Λάσπη στη πέτρα, Και πιάνει ο σπόρος» που θεωρώ κάτι σαν ψυχή στο σώμα του κειμένου σου. Αχ βρε Δημήτρη, να είσαι καλά! Αυτό ειδικά το έργο σου νομίζω είναι το πιο αγαπημένο μου, η πληρότητα του με συγκλονίζει. Με έμαθες σιγά σιγά να μπορώ να δω πράγματα που ήμουν απαίδευτος να δω και αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος σε έναν άλλο. Και πάλι ευχαριστώ.

    • Κώστα το σχόλιό σου είναι ότι πιο όμορφο θα μπορούσα να διαβάσω ή να ακούσω για τη»Λάσπη». Πραγματικά σε θεωρώ επιβάτη της σκέψης μου. Γιατί ότι και να γράψω το προσεγγίζεις με την ίδια σκέψη που έχω όταν το γράφω και το αγγίζεις όπως το αγγίζω κι εγώ. Σ’ ευχαριστώ πολύ.

  2. Δημήτρη ξέρεις πόσο πολύ μου αρέσει η γραφή σου, αλλά η «Λάσπη» ομολογώ πως ήταν μια έκπληξη. Ένα ξάφνιασμα όμορφο ένα διαφορετικό ποίημα που μου αρέσει πολύ. Μπράβο.!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s