Κρίση ή Παρακμή;

 

Melody_of_Decadence_by_immanuel

Μια απελπισμένη γυναίκα δήλωσε ότι θα πηδήξει από το ρετιρέ γιατί οι παρενέργειες στο πρόσωπό της από τις ενέσεις «μπότοξ», ήταν έντονα εμφανείς. Πρήστηκε σαν να είχε φάει γροθιές και πως θα εμφανιζόταν με τέτοιο πρόσωπο μπροστά στα τόσα άλλα… τα επιτυχημένα…

Ω! θλίψη της εποχής…

Το τατού δεν έδειξε καλά πάνω, στη γεμάτη μπιμπίκια, επιδερμίδα της συγγραφέως και η ίδια δήλωσε πως σαν βάρος απορριμμάτων θα πέσει από κάποιο όροφο με ένα λευκό τσιγάρο στο χέρι, που δυστυχώς θα βαφτεί κόκκινο.

Ω! κατάθλιψη … της εποχής

Ο καρκίνος σάστισε μπροστά στις καταθέσεις του «άρρωστου εφοριακού υπαλλήλου», λιγόστεψε, μαράθηκε σαν άρρωστο πουλί, και αποβλήθηκε γρήγορα από τον οργανισμό του…Δεν χρειάζονται Νοσοκομεία.

Ω! άνοσε κόσμε….

Η αδειούχος πολιτικός μετράει το λαρύγγι της μπροστά στο καθρέφτη με μια μεζούρα ραπτικής, και περιμένει για τσάι στις πέντε τον μελαχρινό κηπουρό…   Αυγουστιάτικο κάπνισμα της εγγλέζικης πίπας με τη νοσταλγία των εδράνων της βουλής. On time.

Ω! πνιγμένος λόγος…

Ο πρόεδρος της δημοκρατίας ξέχασε κάποιες σελίδες της ιστορίας και βλέπει το Σουλεϊμάν το Μεγαλοπρεπή, για να ξαναθυμηθεί….

Ω! Αλτσχάιμερ…. Ασθένεια της μνήμης και του πολιτικού λόγου…

Ο πρωθυπουργός φοβάται τα κουνούπια του Νείλου. Γενικά το Νείλο ποταμό και όσα συμβαίνουν στις όχθες του…Ένα απλό τσίμπημα αναστατώνει τον κόσμο όλο… Γι αυτό πετάει πότε εδώ κι πότε εκεί και σκοτώνει τα ενοχλητικά έντομα με success που γράφει ιστορία.   Πρωθυπουργός…

Ω! «blanco»…για σβήσιμο θεσμών.

Τα αχαμνά της υπόλοιπης εξουσίας λιάζονται στις παραλίες των νησιών και στέλνουν μηνύματα για παραγωγή χημικών. Θα χρειαστούν πολλά χημικά τις μέρες που θα ακολουθήσουν. Πως θα διαλύονται οι πορείες και οι συγκεντρώσεις των απαξιωμένων…

Ω! μάσκες και ασπίδες

Οι αυτοκτονίες των ελεγχόμενων πολιτών στις πόλεις και στα χωριά δεν έπιασαν τους στόχους τους για εφέτος… Ο υπουργός οικονομικών έχασε το χαμόγελό του….

Ω! στόχοι της ευδαιμονίας των δαιμόνων.

Οι λογοτεχνικές ρυτίδες γράφουν με χρυσές πένες και οι κοντυλοφόροι τους προξενούν παράσιτα στα λέϊζερ των διορθωτικών επεμβάσεων καλαισθησίας και ήθους. Η μεταξωτή βεντάλια γέρνει χαμηλά και αερίζει τη φλόγα της έμπνευσης που προέρχεται από την αχαλίνωτη παλινδρόμηση της μισανθρωπιάς μέσα στο αδιέξοδο τούνελ τους. Πένες ακριβά πληρωμένες, που χαράζουν το σύγχρονο πολιτισμό πάνω σε φελό, εκεί που στεγνώνει το άσπαρτο σπέρμα.

Ω!  διαστροφή.

Οι ετικέτες δεν αποδίδουν την έννοια

Ευτυχώς υπάρχει το διορθωτικό, αραιωμένο με διαλυτικό για κατά εξακολούθηση χρήση πάνω σε ανύπαρκτες αξίες.

Ω! «blanco» ατελείωτο

Ευτυχώς που υπάρχουν και τα μέλη της εθνικής επιτροπής για τα δικαιώματα των ανθρώπων…. Για κάποια ανθρώπινα κομάτια τέλος πάντων…

Ω! επιτροπή των δικαιωμάτων των μελών σου…

Οι γλύπτες δημιουργούν έργα τέχνης για τους αιώνιους τάφους των πολιτικών που οδηγούν τη χώρα στην αιωνιότητα. Δύσκολο το χαμόγελο στη πέτρα, δύσκολο το χαμόγελο στο μπρούτζο…

Ω! τέχνη επί παραγγελία… Ω! αιώνιοι τάφοι.

Στα φτηνά νεκροταφεία της πόλης ομαδικοί τάφοι με ανθρώπινα κομάτια γεμίζουν με φέρετρα που τα μεταφέρουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Καταργούνται οι κηδείες δια νόμου. Δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας για πτυχιούχους νέους …. Ενταφιασμοί…

Ω! φτυάρια της ανάπτυξης, των θεμελίων…images (27)

Τα σχολεία κλείνουν. Στη θέση τους χτίζονται φυλακές ασφαλείας. Οι μέλισσες φεύγουν από την αττική και το ξακουστό μέλι γίνεται εισαγόμενο κερί που στάζει και σφραγίζει τις θανατικές ποινές της … τέχνης. Η Δικαιοσύνη ακολουθεί τον άνεμο.

Ω! θάνατος

Οι δάσκαλοι δεν έχουν παιδιά…

Μια καινούργια μέρα για το πολιτισμό. Μια αυγή με χρυσές ανταύγειες…. Πόσο ταίριαξαν οι πολιτικές υποσχέσεις των πολύχρωμων κομμάτων με τα διεστραμμένα όνειρα του μαύρου άκρου. Ω! τι να πω….πόσο κοντά κάθισαν…. Το ίδιο χνώτο στον ίδιο χώρο… Η ίδια απειλή στις αποφάσεις…

Ω! φόβος….

Χρήματα υπαρχουν στις τράπεζες. Για τις τράπεζες.

Ω! ανάπτυξη.

Οι διανοούμενες ντιβανοκασέλες ραγίζουν μία, μία και αποσύρονται άνευ αξίας στους κάδους απορριμμάτων με όλο τους το περιεχόμενο. Ο παλαιοπώλης της ανάμνησης δεν αγοράζει πλέον… τίποτα. Σαν τα  σπασμένα κομάτια των πάγων που λειώνουν στα θερμά νερά των ωκεανών και χάνονται στην άβυσσο…Οι αγκαλιές των ΜΜΕ διαφημίζουν τα σκονισμένα παραμύθια τους. Μα η σκόνη πνίγει τους αναγνώστες που τα αγόρασαν. Φέρνει βήχα. Κι ο παρατεταμένος βήχας τον εμετό.

Εσύ στη κρίση κι εγώ στη παρακμή.

Ω! τι όμορφο το γιαούρτι με τις φράουλες.

chocolate-decadence-with-strawberry-coulis-lg

Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο.

Advertisements

5 thoughts on “Κρίση ή Παρακμή;

  1. Η εποχή μας, Δημήτρη, θα καταγραφεί από τον ιστορικό του μέλλοντος ως εποχή παρακμής. Σωστά τα λες. Κάποτε οι άνθρωποι πάλευαν για κάποιες αξίες και θυσίαζαν τη ζωή τους για ελευθερία, για δημοκρατία, σήμερα τι; Τα νέα παιδιά τα τελευταία χρόνια μέσα από τα πρότυπα που τους πέρασαν τα Μ.Μ.Ε. θέλουν να γίνουν πλούσιοι και διάσημοι σε μηδέν χρόνο. Τώρα ήρθε και η κρίση και έφερε τα πάνω κάτω. Σε τέτοιες εποχές οι αξίες είναι ένα στήριγμα. Τις κάναμε πέρα, όμως και κάναμε θεό την καλοπέραση, το χρήμα, τα ακριβά αυτοκίνητα, το ψέμα στις ανθρώπινες σχέσεις, αλλά έρχεται η ώρα τώρα να περάσουμε από το ταμείο…

  2. Reblogged this on vakapo and commented:
    Δημήτρη. Στην αρχή το διάβασα από κινητό. Μου αρέσει πάρα πολύ και είναι γεμάτο από φωτογραφίες του σήμερα. Παρακμή και κρίση μαζί. Ίσως γι’ αυτό υπάρχει ακόμα σιωπή. Καλή σου μέρα.

    • Με βάζεις σε άλλη σκέψη Πόπη. Αυτό το υπάρχει ακόμα σιωπή μου αρέσει. Πραγματικά… έχεις δίκιο… υπάρχει σιωπή γιατί φαίνεται πως κάτι έχει μείνει ακόμα που το καταναλώνει η παρακμή… Σ ευχαριστώ πολύ για το RB και το σχόλιό σου.

  3. Με πρόλαβαν οι προλαλήσαντες. 😉 Αλλά χαίρομαι γιατί έχουμε την ίδια οπτική. Αν θα άλλαζα τίτλο στο κείμενο σου τότε προφανώς θα έγραφα «Ω Παρακμή» ή «Παρακμή μήτηρ πάσης κακίας». Και πάλι αιχμηρός Δημήτρη και να σου πω κάτι, μου αρέσει.

    Όλη αυτή η συσσωρευμένη παρακμή έχει δημιουργήσει την χρόνια σαπίλα, τον βούρκο που αναγκαζόμαστε να ζούμε. Όλοι παράγραφοί σου είναι στοχευμένες μαχαιριές και όποιος διαθέτει ακόμα συνείδηση μπορεί να τον ματώσουν.

    «Εσύ στην κρίση και εγώ στην παρακμή» γράφεις και με «στέλνεις»…

    Είναι η ώρα να κάνω την δική μου αποκωδικοποίηση. Και θέλοντας και μη, βάζω για σκουπόξυλο την λεγόμενη κρίση και για διώκτη την ίδια την παρακμή, έστω και παραμορφωμένη με botox η καλοντυμένη με γραβάτες και ταγιέρ. Ο ποντικός παραμένει πάντα ο ίδιος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s