Μπάρμπα Θωμά

Η σκέψη μου απόψε με πήγε μακριά. Όταν ήμουνα παιδί είχα διαβάσει το βιβλίο όλων των εποχών της αμερικανίδας συγγραφέως Harriet Beecher Stowe, Η Καλύβα του Μπαρμα Θωμά. Τότε δεν μπορούσα να φανταστώ με τίποτα πως κάποια στιγμή στη ζωή μου, θα ένιωθα εκείνη τη ρατσιστική συμπεριφορά που ένιωσαν οι Αφροαμερικανοί από το καθεστώς της δουλείας στις ΗΠΑ, ότι θα ζούσα « πουλημένος ». Ότι θα ήμουνα κι εγώ ένας Μπάρμπα Θωμάς της ενωμένης Ευρώπης. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα ένιωθα το φόβο του βιβλίου να ξεπηδά μέσα από τις σελίδες του και να φωλιάζει στη σκέψη μου και στη ζωή μου, στη πραγματικότητα μετά από τόσα χρόνια…..

 images (29)

Το καθεστώς της δουλείας κρύβεται κάτω από τη δημοκρατία των βορείων προαστείων της ευρώπης.

Η δημοκρατία κρύβεται κάτω από τις αξίες των χαρτονομισμάτων και διδάσκεται σαν υπαρκτή και εφαρμόσιμη, στα σχολεία και στα πανεπιστήμια. Στο δρόμο κυκλοφορεί με χημικά και ξύλο, με εκβιασμούς και απαξίωση.

Και στη ζωή του καθενός σαν μια χρωματιστή πολιτική υπόσχεση

 

Η μικρή Ελίζα (νεολαία) καταδιώκεται με άγριο τρόπο που η αγωνία σε κάνει να τρως τα νύχια σου. Δεν έχει το δικαίωμα της ελευθερίας. Δεν πρέπει να ξεφύγει. Την έχουν αγοράσει και πρέπει να μείνει εδώ… για να ξοδευτεί όπως ορίζουν οι αφέντες…fig-3

Με τη βοήθεια κάποιου «ανθρώπου» σώζεται… και αποκτά την ελευθερία της… Όμως δεν ξέρω αν υπάρχουν άνθρωποι τον 21ο αιώνα στην Ευρώπη της δημοκρατίας όπως υπήρχαν τον 19ο  στην Αμερική της «δουλείας».

Ο Μπάρμπα Θωμάς δούλος, εργατικός, υπομονετικός, και άνθρωπος, κατανοεί το άγχος του χρεοκοπημένου αφέντη του και η υπομονή του τον φέρνει αντιμέτωπο με πολλά κτυπήματα… το τελευταίο είναι το καθαρά ρατσιστικό και εγκληματικό κτύπημα που τον φέρνει στο βασανιστικό τέλος.

Η καλύβα χάνεται νωρίς μέσα στο βιβλίο…. Χωρίς γιατί. Χωρίς το περιθώριο για δάκρυ… έτσι ξαφνικά σαν ένα πλειστηριασμό με διωγμό…. Μα το δράμα δεν τελειώνει εκεί.

Ύστερα το ταξίδι είναι εφιαλτικό και μεγάλο μες στην υπόλοιπη ζωή.

Αρχίζει η πραγματική αγωνία…

Μετά το διωγμό και την εγκατάλειψη της καλύβας του, έρχεται η προσωπική εξόντωση. Το εφιαλτικό κυνηγητό μέχρι το ακαριαίο κτύπημα.

Δεν έχουμε καταλάβει πως δεν έχουμε τίποτα πλέον δικό μας…. Κρατάμε τα κλειδιά του σπιτιού ενός σκληρού και απάνθρωπου ιδιοκτήτη αγοραστή….

Η υπομονή σου Μπάρμπα Θωμά και η πίστη σου στο αφεντικό σου σε οδηγεί στη περιπέτεια και στο θάνατο μετά από βασανιστήρια….

Ποιος σου είπε πως θα γυρίσεις πάλι πίσω; Έχεις την εντύπωση πως το αφεντικό σου θα σε πάρει πάλι πίσω; Πτώχευσε… και σε πούλησε…. Μπάρμα Θωμά…. Και ο αφέντης σου έγινε Μπάρμπα Θωμάς και αυτός…

Αλυσοδεμένος δεν πολεμάς… Ο πόλεμος θα έρθει απ’ τους ελεύθερους, μετά το θάνατό σου. Η λευτεριά θα έρθει από αυτούς που θα φύγουν μακριά σαν την Ελίζα για να σωθούν, να κρυφτούν.

Άργησες Μπάρμπα Θωμά να φύγεις…. Πρόλαβαν και σε πούλησαν… Πρόλαβαν και σε σκότωσαν… όπως ακριβώς στο βιβλίο….

Δεν θέλω να σκεφτώ πως ένας εμφύλιος πόλεμος για σοβαρές οικονομικές διαφορές θα με κάνει πάλι ελεύθερο…. Σαν αυτόν του βορρά και του νοτου των ΗΠΑ. Δεν θα ήθελα να φανταστώ το βορρά… και το νότο της Ευρώπης….να…

Σήμερα η υπέρμαχος κατά της δουλείας συγγραφέας δεν ζει βέβαια για να γράψει ένα βιβλίο για τη δουλεία της Ευρώπης.00039466

 Όχι απαραίτητα για να αναφλογίσει τις αιτίες ενός πολέμου, όπως έγινε στη περίπτωση των ΗΠΑ του 19ου αιώνα, αλλά για να επιστήσει τη προσοχή στους κυβερνώντες των κρατών πόσο εύκολο είναι να ξεσπάσει ένας καταστροφικός πόλεμος, μια επανάσταση κάτω από το βάρος σοβαρών οικονομικών διαφορών, που σηκώνουν οι δούλοι λαοί του νότου. Του νότου σου Ευρώπη.

Δημήτρης Μανουσάκης -Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο- Η υπερβολή είναι πραγματικότητα όταν δεν είναι προφητεία.

Advertisements

7 thoughts on “Μπάρμπα Θωμά

  1. Πολύ ωραίο το κείμενο, Δημήτρη…με πήγε πολλά χρόνια πίσω όταν είχα διαβάσει το συγκεκριμένο βιβλίο…ο σημερινός πόλεμος έχει άλλη μορφή…όταν εξαθλιώνεις ανθρώπους οικονομικά είναι το ίδιο ή και χειρότερο…ας προσπαθήσουμε-όσο μπορούμε-να κρατήσουμε κλειστή την κερκόπορτα της ψυχής μας σ΄αυτούς που θέλουν ύπουλα να αλώσουν τα πάντα…

    • Δήμητρα σ’ ευχαριστώ για το σχόλιό σου. Μου αρέσει πολύ αυτό που γράφεις και το επαναλαμβανω «ας προσπαθήσουμε-όσο μπορούμε-να κρατήσουμε κλειστή την κερκόπορτα της ψυχής μας σ΄αυτούς που θέλουν ύπουλα να αλώσουν τα πάντα…» Πρέπει να προσπαθήσουμε με κάθε τρόπο… είναι υποχρέωσή μας για τις γενιές που ακολουθούν.

  2. Σήμερα με εξέπληξες με τρόπο που δεν με είχες μάθει να το κάνεις. Ένα μικρό ταπεινό χαμόγελο ικανοποίησης έχει ζωγραφιστεί στα χείλη μου αναλογιζόμενος τους παραλληλισμούς σου. Νομίζω ότι είναι το πιο αιχμηρό και αν μου επιτρέπεις, το πιο καθαρά πολιτικοποιημένο κείμενο σου. Αυτό το κείμενο πρέπει να διαδοθεί παντού και να μεταφραστεί.

    Μεγάλες αλήθειες λες Δημήτρη και τις λες πολύ όμορφα και σφαιρικά. Οι κίνδυνοι που επισυνάπτεις είναι δυστυχώς αληθινοί, όχι ίσως με την μορφή του τότε αλλά, μη χειρότερα, με μια πολύ περισσότερο άγρια μορφή.

    Είχες μια τεραστίων διαστάσεων σύλληψη η οποία με έχει ανατριχιάσει. Θα ήθελα πολύ να έχω παρόμοιες συλλήψεις αλλά μη το πάρεις στραβά, μερικές φορές η χαρά όταν βλέπω κάτι όμορφο δικό σου, είναι ίδια σαν να το έγραφα εγώ. Ευτυχώς έχω γίνει λίγο καλύτερος άνθρωπος από όσο ήμουν παλιότερα, χεχε.

    • Πιστεύω πως δεν υπερβάλω με τον «Μπαρμπα Θωμά» της εποχής μας. Η σύλληψη που λες δεν είναι τίποτα άλλο παρα μόνο μια ματιά πρώτα στον εαυτό μου και ύστερα γύρω μου… Παντού υπάρχει ζωή με φόβο. ένα φόβο που τόσα χρόνια που ζούμε τον ξέραμε να υπάρχει μόνο μέσα στα βιβλία. Αγωνία ναι, φτώχεια ναι, αδικία ναι είχαμε όμως χαρά μέσα μας και ελπίδα και τα φέρναμε βόλτα. Σήμερα ο κόσμος έχει κυριευτεί από φόβο. Τρέχει κυνηγημένος…. Και ξέρει πως αυτός που θα τον πιάσει αργά ή γρήγορα θα τον εξοντώσει… είναι ο φόβος που καθημερινά μας μοιράζει η Ευρώπη του βορρά.
      Κώστα σ’ ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου. Πιάνομαι από τα λόγια σου, βασίζομαι σ’ αυτά. τα διαβάζω με εκτίμηση.

  3. Δημήτρη καταπληκτικό το βρίσκω. έβγαλες το φόβο της εποχής μέσα από ένα καταπληκτικό μυθιστόρημα και το ταίριαξες με μοναδικό τρόπο. Η πραγματικότητα της Ευρώπης. Ο φόβος που κυριαρχεί παντού. Ο φόβος που μέχρι πρότινος κρυβόταν μέσα στα μυθιστορήματα. Σήμερα δυστυχώς δεν έχει βρεθεί κάποιος συγγραφέας που να μπορέσει να μας ξεκολλήσει από τους καναπέδες και την αδιαφορία. εκεί έχουμε κολλήσει και περιμένουμε τις εξελίξεις που όποιες και να είναι θα μας βρουν στην ίδια θέση. Για επανάσταση δεν το συζητάμε. …αφού καλά περνάμε. Μπράβο !!!

    • Πόπη σ’ ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο. Όσο κι αν φαίνεται προκλητικό… νομίζω πως τελικά οι περισσότεροι καλά περνάνε…. Γι αυτό και αυτή η αδιαφορία. Αλλά πιστεύω πως τα περιθώρια θα στενεύουν ολοένα και κάποια στιγμή θα βρεθούν όλοι προ των εκπλήξεων. Οι εκπλήξεις που έρχονται, βέβαια…. θα είναι άσχημες…. και θα έρθουν τόσο συντομα που θα μοιάζουν με σαρωτική θύελλα. Σ αυτή την απάντηση, σ’ αυτό το σχόλιο είμαι ένα καθαρό κομάτι της πραγματικότητας χωρίς την υπερβολή της προφητείας….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s