Παράγραφοι που έχουν παραλειφθεί

Σκόρπιες παράγραφοιomitted paragraphs

Έχουν παραλειφθεί από το συγγραφέα

Δεν ταιριάζουν με τη ροή

Δεν ταιριάζουν με την εποχή

Δεν ταιριάζουν με τη ζωή

Ανούσιες γεύσεις

Άγραφες σκέψεις

Σαν μια γραβάτα που δεν φορέθηκε ποτέ

Σαν μια κουβέντα που δεν ειπώθηκε δυνατά γι να ακουστεί

Σαν το φυλαγμένο δηλητήριο

σ’ ένα μπουκάλι γυάλινο στην άκρη του ντουλαπιού…

Σκόρπιες παράγραφοι

Παραπομπές με κόκκινο μελάνι από το χέρι του συγγραφέα

Μια αντζέντα παλιά που δεν ταιριάζει με το σήμερα…

Ποιο παρελθόν μπορεί να με πλησιάσει … και γιατί…

Σημειώσεις χειρόγραφες

Σκεπασμένα χρώματα στους τοίχους που ξαναβάφτηκαν με άλλα πιο φρέσκα, πιο φωτεινά…. Μέσα σ’ εκείνων των λίγων χρόνων τις ανακαινήσεις…

Χνάρια στο τσιμέντο από ξυπόλητες παιδικές πατούσες που βιάστηκαν να περπατήσουν πριν στεγνώσει…

Αγυάλιστα  ζευγάρια από φυλαγμένα παλιά υποδήματα.

Σβησμένα πάθη, σαν τα ηφαίστεια που κοιμούνται

Παράγραφοι που έχουν παραλειφθεί…

-Δ.Μ.- D.M.

Advertisements

6 thoughts on “Παράγραφοι που έχουν παραλειφθεί

  1. Καλησπέρα Δάσκαλε! Ελπίζω να μη σε πειράζει να σε λέω έτσι. Τίτλος τιμής είναι και θα σου εξηγήσω παρακάτω γιατί. Σε σκεφτόμουν έντονα τον τελευταίο καιρό. Σκεφτόμουν ότι ενώ σε νιώθω δίπλα μου την ίδια στιγμή ο σεβασμός δεν με αφήνει να είμαι πιο χαλαρός μαζί σου, σαν μια παρανοϊκή σκέψη ότι, δεν ξέρω, ίσως να μην είναι πρέπον να χαλαρώσω. Ξέρω, παραλογίζομαι.

    Ξέρεις, πολλές φορές επισκέπτομαι τα γραπτά σου και αδυνατώ από την πρώτη φορά να ακλουθήσω. Έχουν βάθος, έχουν ποιότητα, είναι μεστά, είναι καλώς εννοούμενα Λακωνικά. Είσαι στο άλλο άκρο σε σχέση με μένα που αρέσκομαι ίσως να φλυαρώ. Αλλά έλα που είναι αυτό ακριβώς που με γοητεύει με σένα, αυτή η πληρότητα της Λακωνικότητας σου. (Μπάσταρδε! θα έγραφα χαριτολογώντας σε ένα φίλο αλλά δεν τολμώ να το γράψω σε σένα. λολ) Καταλαβαίνεις τώρα τι εννοούσα πριν;

    Θέλω καθαρό κεφάλι μερικές φορές λοιπόν για να σε παρακολουθήσω, δεν θέλω να πάει στράφι ούτε κόμμα. Και όπως καταλαβαίνεις αυτό δεν είναι πάντα εφικτό, θέλει τον κατάλληλο χρόνο του.

    Είχα μια ωραία συζήτηση με ωραίους ανθρώπους περί αληθινής γόνιμης επικοινωνίας. Σε όλη την συζήτηση πάντα σε είχα στο μυαλό μου ότι θα ήθελα να σπάσω το χαζό φράγμα μου και να σε δω από πιο κοντά, με πιο άμεσο τρόπο. Για αυτό γράφω τώρα ότι γράφω, για να δηλώσω 100% παρόν και έτοιμος. Θα έκρινα τα γραπτά σου κυβοφουτουριστικά Δάσκαλε και τώρα που το γράφω αυτό έχω ανατριχιάσει, μάρτυς μου ο Θεός. Διάβασα για πέμπτη φορά τώρα τις Παραγράφους σου και δεν ξέρω από από ποια γωνία να το πιάσω. Αχ φωτιές που μου ανάβεις. (Και καλώς κάνεις).

    Θα μιλήσω γενικά παρακάμπτοντας κάθε φόβο. Αυτό που οριοθετείς ως Παραγράφους μου θυμίζει έντονα σκόρπιες σημειώσεις ή σκέψεις που περιμένουν εναγωνίως την ολοκλήρωσή τους. Πολλές φορές τις καταγράφω και εγώ και μετά απλά τις χαζεύω μη μπορώντας να αποφασίσω τι πρέπει να δει το φως του ήλιου και τι όχι.

    Χριστέ μου! Θα μπορούσα σε κάθε γραμμή που έγραψες να γράψω κάτι άλλο δίπλα και αυτό είναι που με τρελαίνει. «Δεν ταιριάζουν με τη ροή – Δεν ταιριάζουν με την εποχή – Δεν ταιριάζουν με τη ζωή – Σαν μια γραβάτα που δεν φορέθηκε ποτέ – Παραπομπές με κόκκινο μελάνι από το χέρι του συγγραφέα) Σε όλα θέλω να σταθώ μα είναι αδύνατον. Αυτά που δεν ειπώθηκαν; Αυτά που περιμένουν; Θα δεχόσουν αναρωτιέμαι αυτούς τους εναλλακτικούς τίτλους που θα μπορούσαν να αγκαλιάσουν το μεγαλείο των στίχων σου Δάσκαλε;

    Σε αγαπώ Δημήτρη γιατί είσαι μεγάλος, είσαι φως δυνατό που με οδηγεί πολλές φορές σε μονοπάτια που ήταν σκιερά και απροσπέλαστα. Να είσαι πάντα καλά!

    • Καλησπέρα Κώστα! Πρώτα πρώτα να σε ευχαριστήσω για το σχόλιό σου. Δεν είμαι δάσκαλος ούτε άξιος για «ξεχωριστό σεβασμό». Ο σεβασμός είναι αμοιβαίος για όλους όσους επισκέπτομαι, διαβάζω, ή με επισκέπτονται και με διαβάζουν. Χαίρομαι που σου άρεσαν «Οι Παράγραφοι που έχουν παραλειφθεί» , Ξέρω πως κάθε ένας που γράφει σίγουρα έχει ένα ηφαίστειο που κοιμάται φυλαγμένο σε κάποιο συρτάρι του γραφείου του…σε μια άκρη του μυαλού του. Προσωπικά θα ευχόμουνα αυτό το ηφαίστειο να μπορέσει να ξυπνήσει…. κάποια στιγμή.
      Συμφωνώ με το 100% κι εγώ, να περάσει το καλοκαίρι που είναι ακόμα γεμάτο με απρόβλεπτες (χαζό)δραστηριότητες και θα έχουμε το καιρό να συναντηθούμε και να τα πούμε…. Σ’ ευχαριστώ πολύ γι αυτή τη ξεχωριστή σκέψη που έκανες. Αυτό όντως το θεωρώ τιμή.

      • Ναι, ίσως η λέξη δάσκαλος παραπέμπει σε κάτι που ακούγεται ως ενοχλητικό υπό ορισμένη οπτική, αλλά δεν βρήκα λέξη πιο κατάλληλη. Ίσως ακούγεται πομπώδες και το κατανοώ απόλυτα. Αλλά με ξέρεις, ότι έχω στο κεφάλι μου το λέω. χεχε. Αλλά είμαι σίγουρος ότι καταλαβαίνεις την ακριβή ερμηνεία της παρεξηγημένης λέξης από το στόμα μου. Να έχεις ένα υπέροχο βράδυ φίλε. 😉

  2. Πολύ ωραίο Δημήτρη. Τώρα κατάλαβα γιατί σου άρεσε ο τίτλος περισσότερο στα αγγλικά. Το διάβασα και στα αγγλικά επίσης μου άρεσε.Γιατί δεν το δημοσίευσες; Καλή σου μέρα.

    • Καλημέρα Ποπη.Σ’ ευχαριστώ πολύ για το σχόλιο. Κάποια στιγμή θα δημοσιεύω και στα αγγλικά. Δεν είμαι ακόμα έτοιμος….Αυτό το ποίημα ξεκίνησα να το γράφω στα αγγλικά. αλλά μου έρεσε περισσότερο τελικά στα ελληνικά. Τέλος πάντων θα δούμε αργότερα… Να είσαι καλά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s