Ωρίωνας

Ποια αστέρια οριοθετούν το κορμί μουDiane_auprès_du_cadavre_d'Orion

Ποια αστέρια μου υπαγορεύουν τη ζωή

Ώ! Μπετελγκέζ, και ρίγελ

Πονούν τα χέρια μου απ’ το κυνήγι με το σπαθί, τα βέλη και το τόξο…

Ω! Μπελατρίξ  μπλε γίγαντα,

Κοίτα τη ζώνη μου τη πλουμιστή απ’ τα χρώματα που αστράφτει

Ποιος θεός με γέννησε

Ποιος έγραψε στον ουρανό το μύθο με τόσες τεράστιες αποστάσεις…

Ποιος άγγιξε τη ψυχή μου και με μάγεψε

Γιατί να εισαι τόσο φιλόξενος στους μεταμφιεσμένους θεούς,Υριέα, πατέρα, γέρο και μοναχικέ άνθρωπε, που με έστειλαν για δώρο γυιό, στης μοναξιάς σου το πόνο

Γιατί άφησες και  σε λυπήθηκαν οι θεοί, και τώρα εγώ είμαι κρεμασμένος στον ουρανό, με κάθε ανόητη ερμηνεία, στων μύθων και των μυστικών σημείων προσδοκία, κατάρα να ακολουθεί η θεομηνια.

Γιατί να περιπλανηθώ στη ταπεινή ζωή χωρίς μητέρα. Αφού δεν μ’ έψαξε αυτή… λένε πως είναι κόρη βασιλιά.  Ποιος ξέρει, του θεού, το κρυφό γλέντι.

Γιατι να γίνω κυνηγός, όμορφος και τρανός… γιατί να ερωτευτώ τόσες φορές και να γεμίσω της ζωής τα χνάρια με ζήλια και μυστικές συνομωσίες των θεών…

Στης Βοιωτίας τα ιερά και μυστήρια εδάφη,

κρύβω κάθε παιδική ανάμνηση. Κι εκεί θέλω να επιστρέψω

Να βγω στα πιο ψηλά βουνά, να κυνηγήσω με όπλο. Να δω τα μάτια του ζαρκαδιού στο ξάφνιασμά του πριν το σκοπεύσω για να του δώσω τη λιγοστή ευκαιρία της φυγής….

Να φτιάξω λάσπη με το χώμα, να πλάσω τους θεούς που με γέννησαν…

Ω! Δία πατέρα των θεών, Ω! Ποσειδώνα έξυπνε, που ακούς τα μυστικά της θάλασσας…

Πόσο μακρυά είμαι απόψε. Στον ορίζοντα της ανατολής. Όχι μη πεις

Πως τα δεινά των καιρών τα φέρνω εγώ, ο άξιος κυνηγός… αυτά τα λέει ο μύθος.

Μα είδα κύματα μεγάλα στα πελάγη, και άγρια φουρτούνα, κι αέρα δυνατό

Και κλάμα της γής με δάκρυ λάβα, και σπέρμα που γέννησε σεισμό.

Ήμουν ψηλός και είδα όσα δεν μπόρεσες να δεις εσύ…. Όχι ότι εγώ τα φέρνω όλα αυτά…

Κι αν δεις πως τέλειωσε η ζωή μου,

Μια πέτρα σήκωσα να σπάσω το τσόφλι του καρυδιού, και το κεντρί στο χέρι μου το κάρφωσε ο σκορπιός….

Έτσι είναι οι Θεοί… Μας κάνουν δώρο τη ζωή… και μετά από ζήλια μας τη παίρνουν πίσω… φοβούμενοι μη γίνουμε κι εμείς Θεοί.

orion_gauvreau_small

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s