Άπνοια

images (26)

Απεικόνιση θύμησης κι επιθυμίας, η στάχτη

Σαν το χρώμα του λαδιού στο καμβά του καλιτέχνη

Πάντα η φωτιά αφήνει τη στάχτη της ανάμνησης

Τη φυσάω απαλά κι αυτή αιωρείται για λίγο και μετά ζωγραφίζει καθώς επικάθεται αργά εκεί που η βαρύτητα τη προστάζει.

Η γεύση  των φιλιών σου κατοικεί στο σφραγισμένο μου στόμα.

Φύλλο χρυσού, κόκκινο φόρεμα , στάχτη. Αιθέρια υλικά. Πλάσματα μαγικά.

Ή φωτιά θα έχω, ή στάχτη

Ή έρωτα, ή ανάμνηση

Στέγνωσε το άρωμα σ’ εκείνο το περίεργο κομψό κρυστάλλινο μπουκαλάκι…

Άπνοια

Μη διαλυθεί, με τη πνοή, η στάχτη. Μη χαθεί η ελάχιστη μυρωδιά. Μη παρασυρθεί η σκέψη και γίνει προσάναμα. Μη κρυώσει το κορμί και ζητήσει φωτιά. Μη ταραχθεί η καρδιά κι ερωτευθεί ξανά…

Μη στεγνώσουν τα χείλη και πιω νερό και χαθεί η γεύση των φιλιών σου.

Άπνοια. Μη διώξει η πνοή τη μοναξιά και πάω αλλού και χαθώ.

Άπνοια γιατί θέλω να είμαι κοντά σου, να σ’ αγαπώ.

Η φωτογραφία είναι από το διαδίκτυο

Advertisements

One thought on “Άπνοια

  1. Υπέροχο Δημήτρη. Μου βγάζει, αυτό που λέμε μερικές φορές αισθανόμενοι κάτι πολύ έντονο και δυνατό – «Κρατάω την ανάσα μου». Κόβω την ανάσα μου μη και κρατήσει ο χρόνος περισσότερο απ’ όσο του επιτρέπεται. Διακοπή, παύση, φρένο. ‘Απνοια όπως πολύ όμορφα λες. Κάτι για να χορτάσουμε τις στιγμές λιγο περισσότερο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s