Πλατεία

athens13-600x450 

Πονοκέφαλος

Αναβράζον δισκίο

Πάλη η Δημοκρατία με το νερό να κρατηθεί ως στέρεο υλικό.

Έξω κυβερνάει η αντιτρομοκρατική.

Ανακούφιση

Ακολουθεί ησυχία

Κόβετε τις παρανυχίδες με τα δόντια

Ο νυχοκόπτης θεωρείται όπλο

Χάπια, πήδος από ψηλά και σχοινί – διαφημiζόμενες ιδέες για αυτοκτονίες.

Πονοκέφαλος,

Η Πλατεία Συντάγματος μετονομάζεται σε Πλατεία.

Εξαυλωμένη Δημοκρατία. Γεύση στιφή.

Προτιμήστε καλύτερα το γνωστό χάπι για τη θεραπεία.

Ο Ταραμάς Βρώμισε

 

hit-him-hard

Μύγες πολλές μαζεύτηκαν στο χώρο

Δεν έχω αεροζόλ να τις εξολοθρεύσω

Άλλωστε δεν το επιτρέπει ο ηθικός κανόνας

Ο ταραμάς πάει, βρώμισε

«Πρέπει να αναλογιστώ το κόστος της αδράνειας»

Οι οικονομίες Βοηθούν στη πώληση των περιοδικών και των όπλων

Ποιος ενδιαφέρεται για τη σόδα;

δημιουργούν ακίνδυνα όπλα που σκοτώνουν με χάρη,

απαλά σαν χάδι

Δεν ξέρω που πουλάνε ομπρέλες για πάτριοτ

Όχι αεροζόλ όχι χημικά

Σκοτώνω τις μύγες με το περιοδικό….Μυγοσκοτώστρα

Οι άνθρωποι βλέπουν καλύτερα από τις μύγες

Φωτιά ή πάγο; Διάλεξε…

Γιατί θα σε σκοτώσω σίγουρα….

Ποιός σου είπε πως δεν είσαι μύγα.

Αχ … Πόσο θα ήθελα να μου απονεμηθεί το Νόμπελ Ειρήνης!!!

Μπάρμπα Θωμά

Η σκέψη μου απόψε με πήγε μακριά. Όταν ήμουνα παιδί είχα διαβάσει το βιβλίο όλων των εποχών της αμερικανίδας συγγραφέως Harriet Beecher Stowe, Η Καλύβα του Μπαρμα Θωμά. Τότε δεν μπορούσα να φανταστώ με τίποτα πως κάποια στιγμή στη ζωή μου, θα ένιωθα εκείνη τη ρατσιστική συμπεριφορά που ένιωσαν οι Αφροαμερικανοί από το καθεστώς της δουλείας στις ΗΠΑ, ότι θα ζούσα « πουλημένος ». Ότι θα ήμουνα κι εγώ ένας Μπάρμπα Θωμάς της ενωμένης Ευρώπης. Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα ένιωθα το φόβο του βιβλίου να ξεπηδά μέσα από τις σελίδες του και να φωλιάζει στη σκέψη μου και στη ζωή μου, στη πραγματικότητα μετά από τόσα χρόνια…..

 images (29)

Το καθεστώς της δουλείας κρύβεται κάτω από τη δημοκρατία των βορείων προαστείων της ευρώπης.

Η δημοκρατία κρύβεται κάτω από τις αξίες των χαρτονομισμάτων και διδάσκεται σαν υπαρκτή και εφαρμόσιμη, στα σχολεία και στα πανεπιστήμια. Στο δρόμο κυκλοφορεί με χημικά και ξύλο, με εκβιασμούς και απαξίωση.

Και στη ζωή του καθενός σαν μια χρωματιστή πολιτική υπόσχεση

 

Η μικρή Ελίζα (νεολαία) καταδιώκεται με άγριο τρόπο που η αγωνία σε κάνει να τρως τα νύχια σου. Δεν έχει το δικαίωμα της ελευθερίας. Δεν πρέπει να ξεφύγει. Την έχουν αγοράσει και πρέπει να μείνει εδώ… για να ξοδευτεί όπως ορίζουν οι αφέντες…fig-3

Με τη βοήθεια κάποιου «ανθρώπου» σώζεται… και αποκτά την ελευθερία της… Όμως δεν ξέρω αν υπάρχουν άνθρωποι τον 21ο αιώνα στην Ευρώπη της δημοκρατίας όπως υπήρχαν τον 19ο  στην Αμερική της «δουλείας».

Ο Μπάρμπα Θωμάς δούλος, εργατικός, υπομονετικός, και άνθρωπος, κατανοεί το άγχος του χρεοκοπημένου αφέντη του και η υπομονή του τον φέρνει αντιμέτωπο με πολλά κτυπήματα… το τελευταίο είναι το καθαρά ρατσιστικό και εγκληματικό κτύπημα που τον φέρνει στο βασανιστικό τέλος.

Η καλύβα χάνεται νωρίς μέσα στο βιβλίο…. Χωρίς γιατί. Χωρίς το περιθώριο για δάκρυ… έτσι ξαφνικά σαν ένα πλειστηριασμό με διωγμό…. Μα το δράμα δεν τελειώνει εκεί.

Ύστερα το ταξίδι είναι εφιαλτικό και μεγάλο μες στην υπόλοιπη ζωή.

Αρχίζει η πραγματική αγωνία…

Μετά το διωγμό και την εγκατάλειψη της καλύβας του, έρχεται η προσωπική εξόντωση. Το εφιαλτικό κυνηγητό μέχρι το ακαριαίο κτύπημα.

Δεν έχουμε καταλάβει πως δεν έχουμε τίποτα πλέον δικό μας…. Κρατάμε τα κλειδιά του σπιτιού ενός σκληρού και απάνθρωπου ιδιοκτήτη αγοραστή….

Η υπομονή σου Μπάρμπα Θωμά και η πίστη σου στο αφεντικό σου σε οδηγεί στη περιπέτεια και στο θάνατο μετά από βασανιστήρια….

Ποιος σου είπε πως θα γυρίσεις πάλι πίσω; Έχεις την εντύπωση πως το αφεντικό σου θα σε πάρει πάλι πίσω; Πτώχευσε… και σε πούλησε…. Μπάρμα Θωμά…. Και ο αφέντης σου έγινε Μπάρμπα Θωμάς και αυτός…

Αλυσοδεμένος δεν πολεμάς… Ο πόλεμος θα έρθει απ’ τους ελεύθερους, μετά το θάνατό σου. Η λευτεριά θα έρθει από αυτούς που θα φύγουν μακριά σαν την Ελίζα για να σωθούν, να κρυφτούν.

Άργησες Μπάρμπα Θωμά να φύγεις…. Πρόλαβαν και σε πούλησαν… Πρόλαβαν και σε σκότωσαν… όπως ακριβώς στο βιβλίο….

Δεν θέλω να σκεφτώ πως ένας εμφύλιος πόλεμος για σοβαρές οικονομικές διαφορές θα με κάνει πάλι ελεύθερο…. Σαν αυτόν του βορρά και του νοτου των ΗΠΑ. Δεν θα ήθελα να φανταστώ το βορρά… και το νότο της Ευρώπης….να…

Σήμερα η υπέρμαχος κατά της δουλείας συγγραφέας δεν ζει βέβαια για να γράψει ένα βιβλίο για τη δουλεία της Ευρώπης.00039466

 Όχι απαραίτητα για να αναφλογίσει τις αιτίες ενός πολέμου, όπως έγινε στη περίπτωση των ΗΠΑ του 19ου αιώνα, αλλά για να επιστήσει τη προσοχή στους κυβερνώντες των κρατών πόσο εύκολο είναι να ξεσπάσει ένας καταστροφικός πόλεμος, μια επανάσταση κάτω από το βάρος σοβαρών οικονομικών διαφορών, που σηκώνουν οι δούλοι λαοί του νότου. Του νότου σου Ευρώπη.

Δημήτρης Μανουσάκης -Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο- Η υπερβολή είναι πραγματικότητα όταν δεν είναι προφητεία.

Κρίση ή Παρακμή;

 

Melody_of_Decadence_by_immanuel

Μια απελπισμένη γυναίκα δήλωσε ότι θα πηδήξει από το ρετιρέ γιατί οι παρενέργειες στο πρόσωπό της από τις ενέσεις «μπότοξ», ήταν έντονα εμφανείς. Πρήστηκε σαν να είχε φάει γροθιές και πως θα εμφανιζόταν με τέτοιο πρόσωπο μπροστά στα τόσα άλλα… τα επιτυχημένα…

Ω! θλίψη της εποχής…

Το τατού δεν έδειξε καλά πάνω, στη γεμάτη μπιμπίκια, επιδερμίδα της συγγραφέως και η ίδια δήλωσε πως σαν βάρος απορριμμάτων θα πέσει από κάποιο όροφο με ένα λευκό τσιγάρο στο χέρι, που δυστυχώς θα βαφτεί κόκκινο.

Ω! κατάθλιψη … της εποχής

Ο καρκίνος σάστισε μπροστά στις καταθέσεις του «άρρωστου εφοριακού υπαλλήλου», λιγόστεψε, μαράθηκε σαν άρρωστο πουλί, και αποβλήθηκε γρήγορα από τον οργανισμό του…Δεν χρειάζονται Νοσοκομεία.

Ω! άνοσε κόσμε….

Η αδειούχος πολιτικός μετράει το λαρύγγι της μπροστά στο καθρέφτη με μια μεζούρα ραπτικής, και περιμένει για τσάι στις πέντε τον μελαχρινό κηπουρό…   Αυγουστιάτικο κάπνισμα της εγγλέζικης πίπας με τη νοσταλγία των εδράνων της βουλής. On time.

Ω! πνιγμένος λόγος…

Ο πρόεδρος της δημοκρατίας ξέχασε κάποιες σελίδες της ιστορίας και βλέπει το Σουλεϊμάν το Μεγαλοπρεπή, για να ξαναθυμηθεί….

Ω! Αλτσχάιμερ…. Ασθένεια της μνήμης και του πολιτικού λόγου…

Ο πρωθυπουργός φοβάται τα κουνούπια του Νείλου. Γενικά το Νείλο ποταμό και όσα συμβαίνουν στις όχθες του…Ένα απλό τσίμπημα αναστατώνει τον κόσμο όλο… Γι αυτό πετάει πότε εδώ κι πότε εκεί και σκοτώνει τα ενοχλητικά έντομα με success που γράφει ιστορία.   Πρωθυπουργός…

Ω! «blanco»…για σβήσιμο θεσμών.

Τα αχαμνά της υπόλοιπης εξουσίας λιάζονται στις παραλίες των νησιών και στέλνουν μηνύματα για παραγωγή χημικών. Θα χρειαστούν πολλά χημικά τις μέρες που θα ακολουθήσουν. Πως θα διαλύονται οι πορείες και οι συγκεντρώσεις των απαξιωμένων…

Ω! μάσκες και ασπίδες

Οι αυτοκτονίες των ελεγχόμενων πολιτών στις πόλεις και στα χωριά δεν έπιασαν τους στόχους τους για εφέτος… Ο υπουργός οικονομικών έχασε το χαμόγελό του….

Ω! στόχοι της ευδαιμονίας των δαιμόνων.

Οι λογοτεχνικές ρυτίδες γράφουν με χρυσές πένες και οι κοντυλοφόροι τους προξενούν παράσιτα στα λέϊζερ των διορθωτικών επεμβάσεων καλαισθησίας και ήθους. Η μεταξωτή βεντάλια γέρνει χαμηλά και αερίζει τη φλόγα της έμπνευσης που προέρχεται από την αχαλίνωτη παλινδρόμηση της μισανθρωπιάς μέσα στο αδιέξοδο τούνελ τους. Πένες ακριβά πληρωμένες, που χαράζουν το σύγχρονο πολιτισμό πάνω σε φελό, εκεί που στεγνώνει το άσπαρτο σπέρμα.

Ω!  διαστροφή.

Οι ετικέτες δεν αποδίδουν την έννοια

Ευτυχώς υπάρχει το διορθωτικό, αραιωμένο με διαλυτικό για κατά εξακολούθηση χρήση πάνω σε ανύπαρκτες αξίες.

Ω! «blanco» ατελείωτο

Ευτυχώς που υπάρχουν και τα μέλη της εθνικής επιτροπής για τα δικαιώματα των ανθρώπων…. Για κάποια ανθρώπινα κομάτια τέλος πάντων…

Ω! επιτροπή των δικαιωμάτων των μελών σου…

Οι γλύπτες δημιουργούν έργα τέχνης για τους αιώνιους τάφους των πολιτικών που οδηγούν τη χώρα στην αιωνιότητα. Δύσκολο το χαμόγελο στη πέτρα, δύσκολο το χαμόγελο στο μπρούτζο…

Ω! τέχνη επί παραγγελία… Ω! αιώνιοι τάφοι.

Στα φτηνά νεκροταφεία της πόλης ομαδικοί τάφοι με ανθρώπινα κομάτια γεμίζουν με φέρετρα που τα μεταφέρουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Καταργούνται οι κηδείες δια νόμου. Δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας για πτυχιούχους νέους …. Ενταφιασμοί…

Ω! φτυάρια της ανάπτυξης, των θεμελίων…images (27)

Τα σχολεία κλείνουν. Στη θέση τους χτίζονται φυλακές ασφαλείας. Οι μέλισσες φεύγουν από την αττική και το ξακουστό μέλι γίνεται εισαγόμενο κερί που στάζει και σφραγίζει τις θανατικές ποινές της … τέχνης. Η Δικαιοσύνη ακολουθεί τον άνεμο.

Ω! θάνατος

Οι δάσκαλοι δεν έχουν παιδιά…

Μια καινούργια μέρα για το πολιτισμό. Μια αυγή με χρυσές ανταύγειες…. Πόσο ταίριαξαν οι πολιτικές υποσχέσεις των πολύχρωμων κομμάτων με τα διεστραμμένα όνειρα του μαύρου άκρου. Ω! τι να πω….πόσο κοντά κάθισαν…. Το ίδιο χνώτο στον ίδιο χώρο… Η ίδια απειλή στις αποφάσεις…

Ω! φόβος….

Χρήματα υπαρχουν στις τράπεζες. Για τις τράπεζες.

Ω! ανάπτυξη.

Οι διανοούμενες ντιβανοκασέλες ραγίζουν μία, μία και αποσύρονται άνευ αξίας στους κάδους απορριμμάτων με όλο τους το περιεχόμενο. Ο παλαιοπώλης της ανάμνησης δεν αγοράζει πλέον… τίποτα. Σαν τα  σπασμένα κομάτια των πάγων που λειώνουν στα θερμά νερά των ωκεανών και χάνονται στην άβυσσο…Οι αγκαλιές των ΜΜΕ διαφημίζουν τα σκονισμένα παραμύθια τους. Μα η σκόνη πνίγει τους αναγνώστες που τα αγόρασαν. Φέρνει βήχα. Κι ο παρατεταμένος βήχας τον εμετό.

Εσύ στη κρίση κι εγώ στη παρακμή.

Ω! τι όμορφο το γιαούρτι με τις φράουλες.

chocolate-decadence-with-strawberry-coulis-lg

Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο.

Ένας αλήτης για το παράδεισο

Νόμος, κανονισμός, απειλή ναι…  Άνθρωπος;

Στην ασπρόμαυρη πλευρά της πόλης….

Κανείς, μα κανείς από εμάς, δεν θa είμαστε να σου πούμε το τελευταίο αντίο άγνωστε νέε, για το ταξίδι σου…. Δεν ξέρουμε προς τα πού πέφτει ο παράδεισος…

 tumblr_lneoo2ys9x1qzg3gjo1_500

Κι αν χρειαστείς το τρόλεϊ για να σε πάει στο σπίτι σου πιο γρήγορα….

Ψάξε τις τσέπες σου… με φόβο…

Κι αν δεν ακούσεις τον ήχο των κερμάτων που τόσο σου λείπουν κι αυτά…

Μη τσακίσεις τη ζωή σου με την απειλή που σου ξεστόμισε ένας υπάλληλος… με απειλή ζει κι αυτός… με απειλή εργάζεται…. Με φόβο και παρακολούθηση.

«Σε θέλουν να σε βλέπουν να πηδάς από το κινούμενο όχημα, να έρχεσαι αντιμέτωπος με το αποτέλεσμα της θανατηφόρου ταχύτητας»… χαμογελούν και λένε, ότι έτσι έπρεπε να γίνει….

Τον…. Αλήτη….

Σε θέλουν να είσαι το θύμα… χωρίς φαί ναι χωρίς εισιτήριο όχι. Χωρίς δουλειά ναι χωρίς εισιτήριο όχι… χωρίς σπίτι ναι χωρίς εισιτήριο όχι…. Χωρίς αξιοπρέπεια ναι χωρίς εισιτήριο όχι…. Με το φόβο ναι χωρίς εισιτήριο όχι…. Νεκρό ναι….

Έτσι κι αλλιώς γι αυτούς μετράμε όσο κάνει ένα εισιτήριο κάθε φορά….Τι πλούσιος και τι φτωχός; Ένα εισιτήριο μετράμε γι’ αυτούς… Πέρα από αυτό, είμαστε ένα τίποτα… χωρίς αυτό καλύτερα να πεθάνουμε.

«Πόσα εισιτήρια κόψαμε σήμερα;» ρωτάνε…

Μα εσύ διάλεξες το εισιτήριο για το παράδεισο…

Εμείς μείναμε στη κόλαση της πόλης…. Να μας μετράνε και να μας ξαναμετράνε… στις συσσωρευμένες μάζες των επικυρωμένων και άχρηστων εισιτηρίων.

Αύριο τα τρένα, τα τρόλεϊ και τα λεωφορεία θα είναι και πάλι γεμάτα με επικυρωμένα εισιτήρια… που θα τα μεταφέρουν…. Με παρακολούθηση….

Υπηρεσίες μαζικής μεταφοράς επικυρωμένων εισιτηρίων….

Σήμερα δεν χάσαμε τίποτα…. Απλώς σκοτώθηκε ένας άνθρωπος….

Μετρήστε πάλι τα εισιτήρια….

[μάθαμε και μετράμε τη ζωή μας με το «ζζζζτ» κάποιου μηχανήματος που επικυρώνει το εισιτήριο και  ακυρώνει την ανθρωπιά μας…

Μη ξεχάσετε αύριο το πρωί να επικυρώσετε σε κάποιο μηχάνημα, τον εαυτό σας…. Ζζζζτ…..] θα νιώσετε ότι αγγίζετε το πολιτισμό… fear under monitoring!

Δημήτρης Μανουσάκης- Διαβάζοντας τα νέα της ημέρας.- Η φωτογραφία είναι από το διαδίκτυο.