Παγωμένες Σκέψεις

634965262381045270pagos1_600_400_-511422857

Προετοιμασία για διαλογισμό

Σπάνιο κρύσταλλο

Η δομή των δακρύων, παγωμένες σκέψεις ακίνητες προσωρινά

Η λιγοστή ζέστη της καρδιάς αδυνατεί να λειώσει το νου

Ακατάλληλος χρόνος για ταξίδι.

Μια ηλιαχτίδα πέρασε ξαφνικά σαν μακρινός κομήτης κι έφυγε

Η ανάσα αχνή χάνεται στο κρύο τοπίο.

Ψηλά τα κτίρια, υπάρχεις σε ένα μικρό διαμέρισμα

Η πόλη αναπνέει σιωπηλά στην ακαμψία της αργίας.

Περιμένω το αύριο που το χιόνι θα λειώνει και θα στάζει η άκρη της στέγης

Μια φωτογραφία στο χρώμα του πάγου, άχρωμη που σιγά σιγά θα γίνεται κόκκινη φλόγα, θα παίρνει το χρώμα της καρδιάς.

Στη λιγοστή φόρτιση μιας παλιάς μπαταρίας, τα μηνύματα θα λαμβάνονται στο κινητό απανωτά. Θα ξεχωρίζω με το βλέμμα τα περιττά, τα αδιάφορα, τα ανούσια. Θα διαγράφω μέχρι να δω το μοναδικό που θα μου δίνει το στίγμα σου. Ο γραφικός σου χαρακτήρας θα διαφέρει στην επεξεργασία της ματιάς μου. Θα μου θυμίζει το γραφείο με τη λάμπα που σκυφτή έγραφες το παραμύθι της γιορτής.

Το ξενοδοχείο δίχως κόσμο, ο ρεσεψιονίστ ρίχνει πασιέντζες για να καλύψει τις ώρες της βάρδιας του. Η πράξη του υπόσχεται την απαραίτητη ησυχία του διαλογισμού μου.

Συγκρατώ τη διάθεση της επικοινωνίας σε μια γωνιά. Εσύ μακριά. Περπατώ στην απέραντη ζωή χωρίς παλτό. Με ζεσταίνει  ο άδειος από σκέψεις νους. Ο πάγος λειώνει αργά και αθόρυβα στο κρυστάλλινο ποτήρι με το ποτό μου.

Αθόρυβη ζωή. Σε τι διαφέρεις από τα λόγια σε ένα τηλεφωνικό θάλαμο; Σε τι διαφέρεις από το θόρυβο ενός ταξιδιού;

Κρατώ το εισιτήριο στα χέρια μου. Περιμένω να περάσει η καταιγίδα.

Γαλήνη της ψυχής. Αβαρή βλέφαρα σκιάζουν σαν τέντες τη θέα του ορίζοντα από τη βεράντα της ζωής μου. Τα μάτια της κουκουβάγιας στο ξύλινο παλιό ρολόι της ρεσεψιόν, παίζουν δεξιά και αριστερά καθώς ξεκουρδίζεται και οι αλυσίδες με τα κουκουνάρια στις άκρες αλλάζουν θέση μέσα στο χρόνο. Τικ τακ, τικ τακ, επαναλαμβανόμενος ο ήχος που με μεταφέρει στην ξεκλείδωτη είσοδο του εαυτού μου, στην απόλυτη σιγή μιας λίμνης με αγιασμένο νερό. Αθόρυβη ανάσα μου σχεδόν ανύπαρκτη, άγγιξε τα νερά της λίμνης. Ξάπλωσε πάνω τους, άκουσε τα μυστικά τους. Ρώτησε να σου πουν ποιος είμαι.

η φωτογραφία είναι από το διαδίκτυο