Μια βάφτιση στη Κύπρο

0_916de_5b0fe1dd_orig

«Τι έμεινε ίδιο… και τι άλλαξε… μέσα στα χρόνια που μεγάλωσες»

Λευκή σοκολάτα

Στο Πρόδρομο τρώω

Μέσα στα σύννεφα του καλοκαιριού

Παντού ζέστη αφόρητη

Μα εδώ στο Τρόοδος δροσιά

Πεζοπορώ σε άγνωστα χωμάτινα μονοπάτια

Και κάποια στιγμή πίσω από τα μικρά άνθη του βουνού

Πίσω από τα όμορφα πεύκα

αντικρύζω τη μεσόγειο…

μια βάφτιση στον Άϊ Γιάννη, ένα μωρό που κλαίει

μια λαμπάδα που καίει

ένα ευλογημένο όνομα που θα το ακούς για πάντα μωρό μου2900

Λευκή σοκολάτα σαν το δροσερό σύννεφο

Ένα μπαλκόνι με θέα την απέναντι κορυφή,

μια παιδική χαρά

Απέραντη αγκαλιά γλυκά φιλιά

Πόσο όμορφα μεγαλώνεις με όλα αυτά

Πατώντας σε ένα παχύ στρώμα από πευκοβελόνες402929_513533942021619_1204560001_n

Ακόμα αισθάνομαι τη γλυκιά γεύση απ’ τα κουφέτα της μικρής μπομπονιέρας… ένα μικρό ποτιστήρι γεμάτο πολύχρωμα λουλούδια και καραμέλες…

Τις νύχτες ζακέτες στις γυναικείες πλάτες

Και μυρωδιές από ψημένες σεφταλιές…

Χαλούμι στα κάρβουνα, κρύα μπίρα

Κι ανάσες βαθειές από τον άνεμο της Κύπρου, που είναι γεμάτος ευχές… και μουσική.

Και κόσμος που έρχεται από τις Πλάτρες… από την Λεμεσό από την Λευκωσία…

Και στη κορφή η σκιά του Βερεγγάρια… δεσπόζει σαν ένδοξο αρχαίο…κάστρο…6265014306_1f9bc1c5a8

Ακόμα ακούω τις φωνές των τουριστών των περασμένων εποχών….

Ακόμα ακούω τους ήχους του νερού απ’ τις βουτιές στη γαλάζια πισίνα

Κι ας είναι σήμερα μια γούρνα από λιγοστό βρόχινο νερό που έμεινε για να θρέψει τη σκουρόχρωμη υδροχαρή βλάστηση…

Παρατημένο από τη παρακμή των ανθρώπων….στοιχειώνει σαν ερείπιο τρόμου… σαν να μη αγαπήθηκε ποτέ…

Η καμπάνα του Άϊ Γιάννη χτύπησε… κι ο αντίλαλος ακούστηκε μέχρι τα νησιά του Αιγαίου… κι ακομα πιο μακριά… μέχρι τα βουνά της Αττικής.

Κι ο ήχος της κουβαλάει μαζί του τις ευχές της βάφτισης….old-church

Τις γεύσεις και τις φωνές τις συνάντησης….

Παντού ζέστη αφόρητη

Μα εδώ ήρθε δροσιά…. Από το Πρόδρομο…

Λευκή σοκολάτα λειώνω στο στόμα…. Και καταπίνω τη γλύκα της θύμησης ενώ κοιτάω τις φωτογραφίες από τα βαπτίσια σου…. Θησαυρέ μου…

Σε λίγες μέρες θα γίνουν τα βαφτίσια του δικού σου παιδιού…

Πόσο θάθελα να περπατήσω ξανά στους ορεινούς δρόμους της Κύπρου….

Πόσο θάθελα να ξαναδώ τη μεσόγειο πισω από τα όμορφα πεύκα και τα μικρά άνθη του βουνού.

Πόσο θάθελα να ανάψω ένα κερί στον Άϊ Γιάννη…. Πόσο θάθελα να ζήσω ξανά μια βάφτιση στο Τρόοδος…

Νομίζω πως θα ακούσω ξανά τις φωνές των παιδιών που θα κάνουν βουτιές στη μεγάλη γαλάζια πισίνα του Βερεγγάρια…

Λευκή σοκολάτα541165_282612931850342_1118356022_n

Στο Πρόδρομο τρώω… στον ίσκιο μιας τέντας μπροστά σε μια καταγάλανη μεγάλη πισίνα…

Τα εισιτήρια δεν γράφουν Λευκωσία….παιδί μου

Γράφουν Λάρνακα…OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Και το Ξενοδοχείο…. Να βάλω τα γυαλιά μου…. Να δω….

Dimitris Manousakis– Οι φωτογραφίες είναι από το διαδίκτυο– ΚΥΠΡΟΣ