Σύνδεσμός

Έχε γεια καημένε κόσμε (παραμύθι)

zaloggo903

(Πιασμένοι χέρι χέρι πηδάμε από το μπαλκόνι μπροστά στην απειλή. Δεν είμαστε τρελλοί.

Δως του κλώτσο να γυρίσει)

Η απαγωγή ενός παιδιού, εφιάλτης, φόβος πραγματικός. Σχέδιο σατανικό. Μάνας σπαραγμός. Πως ζει ανάμεσά μας….αυτός…

Επιδρομή βαρβάρων που έρχονται από το πρώτο ξημέρωμα του ήλιου με σπαθιά π’ αστράφτουν και φτάνουν μέχρι τη δύση του ήλιου που ο ουρανός κοκκινίζει και το χώμα ποτίζεται με αίμα . Κουρασμένα άλογα μετά τη μάχη. Δεν φτάνει η ιστορία μόνον, θέλουν κι από το σπίτι μέσα, ένα παιδί ν’ αρπάξουν.

«Πνευματικοί» δικά μας πορνίδια που συνωστίζονται και αλλοιώνουν την αλήθεια στο «μπαρ» της πλατείας συντάγματος έχουν ανοίξει τη κερκόπορτα και περνούν όλους τους επι χρήμασι εραστές. Μετά την αχαλίνωτη πράξη, τους στέλνουν στον ιππόδρομο για να τζογάρουν. Υποσχέσεις υπάρχουν για ότι έχει μείνει ν’ αγοράσουν.

Συνουσιάζονται με ζιγκολό που πληρώνονται ακριβά, με δώρα κρυφά και μυστικά, τοποθετούν εκρηκτικά στα θεμέλια του πολιτισμού μας. Πόσα να βάλει ακόμα ο νους μας.

Ένας πολιτισμός που αρπάζεται γρήγορα από βρώμικα γαμψά νύχια, από τα ίδια πρόσωπα του χτες, από ματιές εχθρικές, από ύπουλες πισώπλατες μαχαιριές από φορεσιές αλλιώτικες που προβάλουν πάνω από «επτάλοφες»… κορυφές. Τι νόημα έχει η ζωή χωρίς πολιτισμό….

Μια ιστορία που θάβεται στη λάσπη, πράξεις γενναίες από γυναίκες και άντρες που γίνονται παραμύθια της «χαλιμάς», γεγονότα , θυσίες ανθρώπων που έφεραν τη λεφτεριά, πωλούνται πια σαν μαγνητάκια διακοσμητικά για… σουβενίρ… δεν τ’ αγοράζει κανείς κι ας είναι φτηνά γιατί οι ξένοι αυτοί δεν είναι τουρίστες στης Αθήνας τα στενά..δεν ήρθαν να δουν και να θαυμάσουν…ήρθαν να κλέψουν…και ότι φαίνεται να σβήσουν να το κάψουν… ήρθαν μπροστά στο Παρθενώνα να ξεράσουν.

Μάχες ιστορικές στο σινεμά, μα στο ταμείο δεν είν’ κανείς. Αν δεν μπορείς;… Αφού η τηλεόραση σιωπά… δείχνει ωμά αβγά…πως γίνονται τηγανητά…και με υπότιτλους στα τουρκικά…

Επιδρομή βαρβάρων με άρματα και όπλα γενιτσάρων, που αφήνουν πίσω τους νεκρά κορμιά στα αίματα με ορθάνοιχτα μάτια. Δεν βρίσκεται κανείς να τους τα κλείσει. Όλοι είναι νεκροί. Έτσι λέει το «παραμύθι, όχι ότι είναι αλήθεια»…

Κάποιος ξεψυχάει αβοήθητος πεσμένος από μαχαιριά στην οδό Δεριγνύ… Μήπως κρατά από μακρυά. Μήπως είναι ο Κωνσταντίνος…μήπως…..

Ο Κωνσταντινος είναι… ο περιπτεράς… που έχει το όνομα του Παλαιολόγου…και στη ψυχή και στη καρδιά.

Konstantinopolis του χθες, Αθήνα του σήμερα, πόσο μοιάζετε…. Agia Σοφιά ….Άγιος Παντελεήμονας…..

Ευρώπη του χθες και του σήμερα πόσο δεν έχεις αλλάξει…σβήνεις αργά, χάνεσαι…. Ίδια λάθη…και πάλι…Παρακμή…μυρίζεις πατσουλί… αιμορραγούμε.

Ο Βορράς σου μπεκρουλιάζει σε ξέφρενο πάρτυ αλα τούρκα, ξοδεύοντας τους θησαυρούς του κορόϊδου Νότου σου κι οι επιδρομείς περάσαν τις πύλες. Οι βάρβαροι…

Ευρωπη του σήμερα. Μεγάλες τράπεζες, μικροί πολιτικοί.

Πως είναι δυνατόν να κυβερνούν αυτοί…τόσο μικροί…

Κι αν είναι να σκοτώσεις το θηρίο, πρέπει να κόψεις όλα τα κεφάλια…Η Λερναία Ύδρα υπάρχει ξέρουμε που είναι, είναι εδώ, μας δαγκώνει, τον Ηρακλή ψάχνουμε να βρούμε. Μια ολόκληρη Ευρώπη χωρίς Ηρακλή…Μα κάπου θα ‘χει πάει, δε μπορεί…

Κρυώνω μ’ όλα αυτά, σήμερα. Αν είσαι ακόμα εδώ, δώσε μου κάτι για να σκεπαστώ για να κρατήσω στη ψυχή μου όσα μπορώ από αυτά που μ’ έκαναν, τόσο καιρό απλά, μες στον ελληνικό πολιτισμό, περήφανο να ζω.

Advertisements