Άπνοια

images (26)

Απεικόνιση θύμησης κι επιθυμίας, η στάχτη

Σαν το χρώμα του λαδιού στο καμβά του καλιτέχνη

Πάντα η φωτιά αφήνει τη στάχτη της ανάμνησης

Τη φυσάω απαλά κι αυτή αιωρείται για λίγο και μετά ζωγραφίζει καθώς επικάθεται αργά εκεί που η βαρύτητα τη προστάζει.

Η γεύση  των φιλιών σου κατοικεί στο σφραγισμένο μου στόμα.

Φύλλο χρυσού, κόκκινο φόρεμα , στάχτη. Αιθέρια υλικά. Πλάσματα μαγικά.

Ή φωτιά θα έχω, ή στάχτη

Ή έρωτα, ή ανάμνηση

Στέγνωσε το άρωμα σ’ εκείνο το περίεργο κομψό κρυστάλλινο μπουκαλάκι…

Άπνοια

Μη διαλυθεί, με τη πνοή, η στάχτη. Μη χαθεί η ελάχιστη μυρωδιά. Μη παρασυρθεί η σκέψη και γίνει προσάναμα. Μη κρυώσει το κορμί και ζητήσει φωτιά. Μη ταραχθεί η καρδιά κι ερωτευθεί ξανά…

Μη στεγνώσουν τα χείλη και πιω νερό και χαθεί η γεύση των φιλιών σου.

Άπνοια. Μη διώξει η πνοή τη μοναξιά και πάω αλλού και χαθώ.

Άπνοια γιατί θέλω να είμαι κοντά σου, να σ’ αγαπώ.

Η φωτογραφία είναι από το διαδίκτυο

Advertisements

Τριακόσιοι Καλικάντζαροι

Image

….Πόσο άλλαξαν οι εποχές.Οι Καλικάντζαροι από τα βάθη της γης εγκαταστάθηκαν στη βουλή. Και ενώ κυκλοφορούσαν παραδοσιακά από το βράδυ των Χριστουγέννων έως την ημέρα των Φώτων, τώρα πλέον κυκλοφορούν κάθε μέρα και μας ενοχλούν. Μαγαρίζουν τις ζωές μας κι αυτοί γλεντοκοπούν. Απολαύστε τους στη (TV). Ο μύθος όμως τους θέλει μακριά μας. Κι εγώ εξακολουθώ να πιστεύω στους μύθους.

Έρχονται τα Χριστούγεννα, έρχετ’ ο Νεος Χρόνος

Τριακόσιοι καλικάντζαροι μας κυνηγούν. Τι πόνος

Μας γδύσανε τα σπίτια μας,  αδειάσανε τις τσέπες

Κάψαν τα δέντρα στις αυλές, κάναν τις πόλεις στέπες.

Τζόγιες και Καλοκυράδες μπήκαν απ’ τις καμινάδες

Μαγαρίσανε το βιός μας και φοβίσαν τις γιαγιάδες

Φάγανε τους κουραμπιέδες. Καλκατζόνια και Καρκάτζια

φάγαν μελομακάρωνα και στίβανε νεράτζια

Ω! Σκαλαπούνταροι, της γης απομεινάρια

Δαιμόνια αρχαίας καταγωγής που σπάτε τα φανάρια

Φάτε σκουλήκια ζωντανά της νύχτας Μαντρακούκοι

Κι αφήστε τα κεντήματα, άθικτα στο σεντούκι

Κωλοβελόνηδες πολλοί, βγήκαν απόψε απ’ τη βουλή

Ω! Γαϊδουράνθρωποι τρελλοί, χορεύουν όλοι σαν μουρλοί

Χορεύουν τα διαμόνια, σατανοπαίδια αντάμα

διαβάζουν τα μνημόνια, κι ο κόσμος μες στο κλάμα

Πάρτε δεντράκι φίλοι μου, στολίστε το με φώτα

Κρύψτε πριόνια και τσαπιά, ρίξτε αγιασμό στα χόρτα

Βάλτε φωτιά στο κούτσουρο να καίει όλη νύχτα

Βάλτε για ύπνο τα παιδιά και πείτε καληνύχτα

Ω! Αρχιτζόγιες της βουλής και Καλικατζαρέοι

Κοντότρυχοι κι αξύριστοι τριακόσιοι νοματαίοι

Έχω, όλου του κόσμου νέα, να σας πω πολλά

Μέσα στο μύθο ζείτε εσείς.

Δεν σας φοβάται πια κανείς.

Κι εφέτος τα Χριστούγεννα χαρούμενα θα είναι

Με αληθινά χαμόγελα, μεγάλες αγκαλιές

Κι ο Νέος Χρόνος πιο πολύ ευτυχισμένος θα είναι

Γιορτές θα κάνουμε καλές, σας γράψαμε στο χθές.

Για να μη μπουν στα σπίτια σας οι Καλικάντζαροι της εξουσίας και τα μαγαρίσουν, μη ξεχάσετε να ρίξετε στα κεραμίδια, λίγο λευκό χαβιάρι almas, καμιά μπριζόλα Wagyu……. γιατί είναι καλομαθημένοι…..

Για τους άλλους τους απλούς καλικάντζαρους αρκεί ένα λουκανικάκι έτσι για το καλό…..και για τον γάτο, το νυχτερινό επισκέπτη!

η φωτογραφία είναι από το διαδίκτυο.

Σκιές Ζωής

iperoxes-skies-16

Σκιές στο σύμπαν, εκλείψεις των φωτισμένων πλανητών, μας μετακινούν επηρεάζοντας τη μοίρα των ζωδιακών μας καταγεγραμμένων αρχείων.

Σκιές των στεγάστρων των σκεπασμένων αστέγων της νύχτας, εντός των τειχών των πόλεων, κρύβουν τις ανάσες των άγνωστων αποκοιμισμένων.

Σκιές της λογικής, κρυμμένων πολιτικών σκέψεων, των κυβερνώντων, καταστρέφουν τη μνήμη ακόμα κι όσων καλά γνωρίζουν, των διαβασμένων.

Σκιές της δικαιοσύνης, των νομισμάτων, των επιταγών και των τριάκοντα αργυρίων, ηρεμούν τον καλπασμό των κυμάτων, λιθοβολούν τα πρακτικά των αληθειών. Σκιές των φόνων, των δολοφόνων, των καταδικασμένων αθώων και των θυμάτων.

Σκιές κινούμενες των φλογών των δαιμόνων, της κολάσεως, κινηματογραφικές προβολές στων λευκών της ψυχής μας οθονών, προσπαθούν να μας παρασύρουν στην άβυσσο μέσω των μυθικών περιγραφών.

Σκιές των ζώων, των πλασμάτων, αληθινές αγάπες αδέσμευτων συναισθημάτων. Σκιές των δέντρων των μοναχικών.

Σκιές των πρώτων νιφάδων του χιονιού κάτω από φώτα των εξωτερικών θυρών, μας υπνωτίζουν με τον απαλό ρυθμό που η βαρύτητα προστάζει….

Σκιές των κτιρίων, των κυριών και των κυρίων, των κουρτινών και των παραθύρων.

Σκιές του έρωτα, του θέρους των ψυχών. Του φθινοπώρου, των άλλων εποχών.

Σκιές των μυστηρίων, χάδι των φαντασμάτων, άγγιγμα των βρικολάκων. Σκιές των τάφων.

Σκιές των γλυπτών, των ναών, των αγαλμάτων, σκιές της τέχνης των θαυμάτων.

Σκιές των φύλλων των διαβασμένων βιβλίων.Σκιές των ηρώων, των ποιητών, των συγγραφέων.

Σκιές της αφής, σκιές της διαίσθησης, σκιές των τυφλών και των αισθήσεων. Σκιές των πουλιών και των κοράκων.

Σκιές από φλάς των φωτογράφων, στων πινάκων των ξακουστών ζωγράφων,σκιές των βλεφάρων των οφθαλμών και του πολιτισμού, των βιωματικών μας ενοράσεων.

Σκιές ζωής.

Δ.Μ. Η φωτογραφία είναι από το διαδίκτυο

Σύγχρονη Ζωή

DSCN2575

Στάζει το μέλι απ’ τις καρδιές

Στάζει η βροχή απ’ το τίναγμα του ουρανού,

θρέφεται η τωρινή σκέψη

Απομεινάρι ανάμνησης που χάνεται στη σύγχρονη εποχή και σβηνει σαν ένα κερί που κάηκε.

Βελτιωμένη συζήτηση στην άκρη ενός τραπεζιού, ποιοτικός ο καφές

Η νύχτα κυκλώνει το φεγγάρι με το κύκλο της βροχής

Ο γέρος ερμηνεύει τα σημάδια

Ο επιδερμικός χειμώνας επηρεάζει τα θερμόμετρα των εξωτερικών χώρων. ΟΙ καρδιές καίνε.

Ο καπνός πετάει αργά σαν όμορφο πουλί που πάει να συναντήσει τα αεροπλάνα.

Μαγευτική βραδυά, χιλιάδες ιπτάμενοι επιβάτες περνούν πάνω από τα σπιτια μας

συζητούν πιο κοντά στ’ αστέρια, βλέπουν τα φώτα της πόλης σαν πυγολαμπίδες.

Κτυπούν οι καρδιές, το σύμπαν κινείται, άλλοι προχωρούν κι άλλοι πετούν. Κάποιοι φτάνουν πιο γρήγορα στα άπειρα «θέλω».

Το άρωμα της θάλασσας νοτίζει τις ξύλινες κουπαστές.

Χρυσά βραχιόλια οι ορίζοντες των πλανητών, στολίζουν με πλούτο τη κίνηση.

Μη κάθεσαι καθόλου.

Πάμε μια βόλτα στους δρόμους της πόλης, να νιώσουμε πάνω μας τον αέρα από τα αυτοκίνητα που τρέχουν δίπλα μας. Πάμε σε ένα μπαρ με μουσική και ποτό για το αποψινό ταξίδι.

Η νύχτα ξέρει και ταξιδεύει το νου σ’ όποιο όνειρο του υπαγορεύσει η σκέψη.

Σύγχρονη ζωή. Μοιάζεις με κρουαζιέρα. Σ’ αγαπώ.

Παρακολουθείστε και το video clip από το Μουσικό Συγκρότημα 

Katzenjammer –  στο τραγούδι A Bar in Amsterdam (Official music video)images (19)

Είναι ένα τραγούδι που μου αρέσει. Πιστεύω να σας αρέσει επίσης.

Χωρίς Χειμώνες η Ζωή μου

handmade-oil-paintings-modern-palette-knife-love-of-forest-painting-3

Σ’ αγαπώ

Οι εποχές, μου είναι αδιάφορες. Δεν ζω για τα καλοκαίρια.

Σ’ αγαπώ

Τα λόγια των ποιητών, μου είναι αδιάφορα

Σ’ αγαπώ γιατί διαβάζω απ’ τη σκέψη σου όλα όσα ποτέ δεν μου είπες.

Σ’ αγαπώ

Η φλογα του έρωτά σου μοναδική ζωή, η πνοή σου δική μου ανάσα

Τα μάτια σου, ουράνιο τόξο που μου χαρίζει τα χρώματα

Δεν έχω χειμώνες στη ζωή μου.

Γι’ αυτό ζω, για να σ’ αγαπώ.

Παρακολουθείστε και το αφιέρωμα VOICES – IMANY στο τραγούδι  «You Will Never Know» 

Η φωτογραφία είναι από το διαδίκτυο.