Αδιάβατες Αποστάσεις

Στάζει η καρδιά μου απόψε πάλι.home_bound_train_ii_by_mdomaradzki-d5ls2bj

Στάζει κι ο νους.

Σ’ ένα σταθμό τερματικό, κρυώνω και περιμένω.

Νάρθει το τρένο να μπω να ταξιδέψω πίσω στο παρελθόν

Μετράω το χρόνο με τις ανάσες μου χαρίζοντας στο σύμπαν την εκπνοή μου, ζωγραφίζοντας στιγμιαία μικρά σύννεφα απ το ζεστό χνώτο μου που τα παρασέρνει ο άνεμος, και χάνονται…. Σαν τους ξεχασμένους φίλους…. Αυτούς που έχασα για πάντα ξαφνικά…. Απ’ τις αναγκαίες μετακομίσεις της ζωής….

Σταθμοί τεράστιοι . Ποτέ δεν ξέρεις πόσες ιστορίες χωράνε στις αποβάθρες. Πόσα γραμμένα βιβλία από ταξιδιώτες συγγραφείς. Πόσος κόσμος έχει πατήσει, έχει σταθεί…. Εκεί που περιμένει να έρθει το τρένο για ένα ταξίδι…. Πόσες αποσκευές…. Πόσα βήματα, πόσα ποιήματα, ποσες αγάπες.

Ράγες από βαρύ σίδερο που κάποτε έλεγες να τις περπατήσεις και τότε με τη σκέψη ανακάλυψες πως η ταχύτητα σε κάνει και προσπερνάς τις λεπτομέρειες…. Αυτή η βιασύνη που δεν σ’ άφησε να δεις το σπίτι…. Δεν σ’ άφηνε να δεις τα δέντρα ένα, ένα. Αυτή η ταχύτητα του τρένου που σ’ έκανε να μη γνωρίσεις τη καρδιά μου.

Μάθαμε και μετράμε τη ζωή  με τους μεγάλους σταθμούς. Κι οι αποστάσεις μένουν αδιάβατες, απάτητες, αόρατες.

Περπατώ δίπλα στις ράγες του τρένου. Κι όταν αυτό περνά με ταχύτητα, δεν προλαβαίνω να δω αν είσαι μέσα.

Επιστρέφω στο σπίτι με τα πόδια για να δω όλα όσα κρύβει η απόσταση ανάμεσα στους ξακουστούς και γνώριμους σταθμούς. Επιστρέφω στην ευρύχωρη καρδιά μου.

Στάζει η καρδιά μου απόψε πάλι.

Στάζει κι ο νους.

Σ’ ένα σταθμό τερματικό αφήνω τις αποσκευές μου.

Και χάνομαι στα σύννεφα του ατμού της μηχανής. Σ’ αναζητώ πέρα απ’ το σφύριγμα του τρένου.

Επίσης παρακολουθήστε και το video clip με ένα Αγγλικό τρυφερό,όμορφο νοσταλγικό τραγούδι με τίτλο Home Again, από τη «Μεγάλη Φωνή» τον Elton John. 

Advertisements