Όμορφες Σκέψεις

xristougenna

Αντιφεγγίζουν τα φώτα στον υγρό δρόμο. Ένα κομμάτι όσο η θέα απ’ το παράθυρο.

Τα σύννεφα κρύβουν τ΄ αστέρια. Θολή και κρύα βραδυά.

Αντιφεγγίζει η φλόγα του κεριού στο κρυστάλλινο ποτήρι και το ποτό μουδιάζει τα χείλη

Μου μιλάς για τα δώρα των Χριστουγέννων και συνδιάζεις τα χρώματα απ’ τις κορδέλες που θα τυλίξεις με επιμέλεια τα πακέτα.

Βλέπω το πρόσωπό σου να καθρεφτίζεται στα παλιά στολίδια. Αυτά που μοιάζουν με θησαυρό, αυτά που λαμποκοπούν σαν ουράνιοι πλανήτες, αυτά που με προσοχή κάθε χρόνο αποθηκεύεις σε μια αγκαλιά από βαμβάκι.

Κι εγώ σε ακούω με απορία, διαπιστώνοντας πως τέτοιες μέρες κάθε χρόνο φαίνεται πως δεν μεγάλωσες καθόλου. Παιδί είσαι ακόμα και η ματιά σου ξαφνιάζεται από τα Χριστούγεννα σαν εκείνη της πρώτης φοράς….

Χαρά που τη φωτίζουν τα πολύχρωμα φωτάκια καθώς αναβοσβήνουν ρυθμικά, χορεύει μελωδικά με την ελπίδα για περισσότερη αγάπη. Μια αγάπη που θα φυλάξει τις καρδιές μας μέσα σε μια αγκαλιά από βαμβάκι, όπως το θησαυρό των χριστουγεννιάτικων στολιδιών.

Πικρό αμύγδαλο η ζωή μα το ποτό γλυκό και η γεύση πάντα ένα κοκτέιλ που μου αρέσει. Πόσο όμορφη η βραδυά απόψε.

Οι βουνοκορφές στολίζονται με χιόνι, κρυφά και το πρωί θα αστράφτουν όταν οι πρώτες ακτίνες του ήλιου θα βγουν να τις φωτίσουν. Λευκές βουνοκορφές, γαλήνιες μουσικές που προαναγγέλλουν τα Χριστούγεννα. Κι άλλο ποτό στο ποτήρι. Κι άλλο στολίδι στο δέντρο. Και η κουβέντα για τα δώρα δεν τελειώνει. Όμορφες σκέψεις, που ταιριάζουν με τις λέξεις. Τίποτα απ’ αυτά τα λόγια δεν πάει αλλού, δεν χάνεται. Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα.

Μετράω με τα φιλιά μου τη χαρά σου…

… κι ο σκύλος, σου κουνάει την ουρά του.

Advertisements